noun · masculinesecond declension
dupondius
dupondius m (genitive dupondiī or dupondī)
Classical[dʊˈpɔn.di.ʊs]Ecclesiastical[duˈpɔn.di.us]
Meaning
- masculinedupondius
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dupondius | dupondiī dipondiī |
| genitive | dupondiī dupondī, dipondī, dipondiī | dupondiōrum dipondiōrum |
| dative | dupondiō dipondiō | dupondiīs dipondiīs |
| accusative | dupondium dipondium | dupondiōs dipondiōs |
| ablative | dupondiō dipondiō | dupondiīs dipondiīs |
| vocative | dupondie dipondie | dupondiī dipondiī |
dū^pondĭus, ii, m., or dŭpondĭum, ii (cf. Varr. L. L. 9, 49, § 81; also, dĭpon-dĭum, Gromat. Vet. p. 28, 14; p. 167, 11), n. duo-pondus,
I. the sum of two asses.
I. As a coin, Varr. L. L. 5, § 169; 9, § 81 Müll.; Plin. 33, 3, 13, § 42; Cic. Quint. 16, 53; Petr. 14, 3 al.—
B. Transf., need, want, Petr. 58, 13.—
II. As a measure, two feet, Col. 3, 13, 5; 3, 15, 2 et saep.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dupondius ī, m n
duo + pondus, two asses, two-pence : tuus.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Italic*duō
- Latindupondius
Proto-Italic *pondos Latin pondus Latin -ius Latin dupondius From duo (“two”) + pondus (“pound (of weight)”) + -ius.
In English words that came into English from dupondius
- dupondiusdupondius