LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

dumtaxat

dumtaxat (not comparable)
Classical[dʊnˈtak.sat]Ecclesiastical[dunˈtak.sat]

Meaning

  1. not comparableto this extent
  2. not comparableinsofar as
  3. not comparableonly, simply, merely
    nec animum dumtaxat vōbīs fidēlem ac bonum praestitit, sed omnibus interfuit bellīs, quae in Graeciā gessistisand not only was he faithful and friendly toward you, but took part in all of the wars you waged in Greece.59 BCE – 17 CE, Titus Livius, ab urbe condita 37.53.9
  4. not comparableat least
  5. not comparableprovided that, as long as

Latīnē defined in Latin in our graded readers

modo, nōn ultrā
dumtaxat — in Epistulae, ch. 12

dumtaxat (less correctly, duntax-at; in ante-Aug. monuments perh. always written separately; often in inscriptions separated by some words: dum ... taxat; cf. also Lex ap. Fest. p. 246, 12 Müll.), adv. dum-taxo; hence, lit., as far as it holds good, extends.
I. To this extent, so far, in so far, as far as this matter is concerned: sin autem jejunitatem et siccitatem ... dummodo sit polito ... in Attico genere ponit, hoc recte dumtaxat, Cic. Brut. 82, 285: nos animo dumtaxat vigemus, id. Att. 4, 3 fin.: sint ista pulchriora dumtaxat adspectu, id. N. D. 2, 18, 47; id. Div. 2, 43, 90; id. Deiot. 1, 1; Hirt. B. Afr. 90; Dig. 4, 3, 17, § 1: dumtaxat de peculio, as far as relates to the peculium, Edict. Praet. ap. Dig. 15, 2, 1; Dig. 14, 4, 7, § 5.—
II. Hence, defining a limit, either as maximum or as minimum, exactly, of the proper measure, which may be not more, or not less.
A. (Not more, i. e.) Only, simply, merely = tantummodo.
1. Esp. in specifying numbers and amounts: MITTANTVR MVLIERES LIBERAE DVMTAXAT QVINQVE, Edict. Praet. ap. Dig. 25, 4, 1, § 10 med.: secum duxerit dum taxat homines IIL. (= duodequinquaginta), Lex. Acil. Repet. 32; Cato, R. R. 49 (quoted in Plin. 17, 22, 35, § 198): ut consules potestatem haberent tempore dumtaxat annuam, genere ipso ac jure regiam, Cic. Rep. 2, 32; in tmesis: eum quis volet magistratus multare, dum minore parti familiae taxat, liceto, Lex Silia A. U. C. 510, Huschke, Jurisp. Antejust. p. 10.—
2. In gen., in other restrictive applications: dumtaxat, ut hoc promittere possis, etc., Lucr. 3, 378: peditatu dumtaxat procul ad speciem utitur, equites in aciem mittit, * Caes. B. C. 2, 41, 2: Cato enim dumtaxat de magnitudine animi, etc., simply, Cic. Par. ad prooem. 3; id. N. D. 1, 38, 107; 1, 44, 123; id. Ep. ad Brut. 3; id. de Or. 2, 27, 119; Liv. 10, 25; Tac. G. 25; Suet. Caes. 55; 75; Hor. S. 2, 6, 42 et saep.; Curt. 4, 42; 9, 36 al.—
3. So, non dumtaxat = non modo: non rebus dumtaxat, sed etiam moribus, etc., Dig. 26, 7, 12, § 3: non eos dumtaxat, sed omnes, etc., ib. 50, 16, 235; cf.: nec dumtaxat animum vobis fidelem praestitit, sed omnibus interfuit bellis, etc., Liv. 37, 53, 9.—
B. (Not less, i. e.) At least = saltem.
1. Like A. 1., esp. in numerical specifications: obsonari dumtaxat ad minam, * Plaut. Truc. 2, 4, 91: cum in testamento scriptum esset, ut heres in funere aut in monumento DVMTAXAT AVREOS CENTVM consumeret, non licet minus consumere, si amplius vellet, licet, Dig. 50, 16, 202: statim Arpinum irem, ni te in Formiano commodissime exspectari viderem, dumtaxat ad prid. Non. Mai., Cic. Att. 2, 14; cf.: IBI EPVLENTVR DVMTAXAT IN V. ID. IVL., Inscr. Orell. 707.—
2. In gen., in other restrictive applications: valde me Athenae delectarunt: urbs dumtaxat et urbis ornamentum, Cic. Att. 5, 10, 5; cf. id. ib. 2, 18, 2; id. Fam. 12, 1; id. Mil. 2, 5; id. de Or. 1, 58, 249; id. Lael. 15, 53 al.: Cels. 5, 26; Sen. Ben. 5, 2; id. Ep. 58; Quint. 1, 4, 20; 2, 10, 2; Hor. A. P. 23: non tantum virtutes cujusque digne prosecutus, sed vitia quoque et delicta, dumtaxat modica, perpessus, at least, Suet. Aug. 66.—
3. In a very few passages dumtaxat approaches so nearly in meaning to dummodo that it may be rendered by a conjunction in Eng., provided that: qui, cum luxuriose viverent, non reprehenderentur eo nomine dumtaxat cetera caverent, Cic. Fin. 2, 7, 21; cf. Suet. Aug. 66 supra; v. Hand, Turs. II. pp. 330-339.

Origins

From dum (“as, while, during”) + taxat (3rd person singular present active indicative of taxō). Literally, "as one examines", "as one may judge".

Quick answers

What does dumtaxat mean in Latin?
dumtaxat, a adverb, means “to this extent; insofar as; only, simply, merely”.
How do you pronounce dumtaxat?
In classical Latin, [dʊnˈtak.sat]; in ecclesiastical (church) Latin, [dunˈtak.sat].