LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
numeralfirst/second-declension numeral, plural only

ducentī

ducentī (feminine ducentae, neuter ducenta)
Classical[dʊˈkɛn.tiː]Ecclesiastical[duˈt͡ʃɛn.ti]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. numeralpluralplural onlytwo hundred; 200

Declension

plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeducentīducentaeducenta
genitiveducentōrumducentārumducentōrum
accusativeducentōsducentāsducenta
vocativeducentīducentaeducenta

dŭcenti, ae, a (sing. ducentum, Lucil. ap. Non. 493 fin.; Col. 5, 3, 7;
I. gen. ducentūm, Liv. 32, 37 al.; Varr. R. R. 3, 2, 15: ducentarum, Nep. Them. 2, 5: -torum, Front. Aq. 7), num. [duo-centum], two hundred.
I. Lit., Plaut. Bacch. 4, 4, 55; 58; 4, 8, 27 et saep.—
II. Transf., for a large number (indefinite), Plaut. As. 2, 2, 10; Cat. 37, 7 sq.; Hor. S. 1, 3, 11; 1, 10, 60; 1, 4, 9; 1, 6, 42 al.

Origins

From duo (“two”) + centum (“hundred”).

Direct reflexes
  • Italiandugento
  • Portugueseduzentos
  • Sardinianduchentos
  • Sardiniandughentos
  • Sardinianduxentus
  • Friulianduzinte
  • Old Catalandoents
  • Old Spanishdozientos
Later formations ('two' + 'hundred')
  • Catalandos-cents
  • Frenchdeux cents
  • Italianduecento
  • Occitandos cents
  • Spanishdoscientos
Borrowings
  • Esperantoducent

Quick answers

What does ducentī mean in Latin?
ducentī, a numeral, means “two hundred; 200”.
How do you pronounce ducentī?
In classical Latin, [dʊˈkɛn.tiː]; in ecclesiastical (church) Latin, [duˈt͡ʃɛn.ti].