numeralfirst/second-declension numeral, plural only
ducentī
ducentī (feminine ducentae, neuter ducenta)
Classical[dʊˈkɛn.tiː]Ecclesiastical[duˈt͡ʃɛn.ti]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- numeralpluralplural onlytwo hundred; 200
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ducentī | ducentae | ducenta |
| genitive | ducentōrum | ducentārum | ducentōrum |
| accusative | ducentōs | ducentās | ducenta |
| vocative | ducentī | ducentae | ducenta |
dŭcenti, ae, a (sing. ducentum, Lucil. ap. Non. 493 fin.; Col. 5, 3, 7;
I. gen. ducentūm, Liv. 32, 37 al.; Varr. R. R. 3, 2, 15:
ducentarum, Nep. Them. 2, 5: -torum, Front. Aq. 7), num. [duo-centum], two hundred. II. Transf., for a large number (indefinite), Plaut. As. 2, 2, 10; Cat. 37, 7 sq.; Hor. S. 1, 3, 11; 1, 10, 60; 1, 4, 9; 1, 6, 42 al.
Origins
From duo (“two”) + centum (“hundred”).
Direct reflexes
- Italiandugento
- Portugueseduzentos
- Sardinianduchentos
- Sardiniandughentos
- Sardinianduxentus
- Friulianduzinte
- Old Catalandoents
- Old Spanishdozientos
Later formations ('two' + 'hundred')
- Catalandos-cents
- Frenchdeux cents
- Italianduecento
- Occitandos cents
- Spanishdoscientos
Borrowings
- Esperantoducent