LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dubiōsus

dubiōsus (feminine dubiōsa, neuter dubiōsum)
Classical[dʊ.biˈoː.sʊs]Ecclesiastical[du.biˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveobsoletedoubtful, dubious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedubiōsusdubiōsadubiōsum
genitivedubiōsīdubiōsaedubiōsī
dativedubiōsōdubiōsaedubiōsō
accusativedubiōsumdubiōsamdubiōsum
ablativedubiōsōdubiōsādubiōsō
vocativedubiōsedubiōsadubiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedubiōsīdubiōsaedubiōsa
genitivedubiōsōrumdubiōsārumdubiōsōrum
dativedubiōsīsdubiōsīsdubiōsīs
accusativedubiōsōsdubiōsāsdubiōsa
ablativedubiōsīsdubiōsīsdubiōsīs
vocativedubiōsīdubiōsaedubiōsa

dŭbĭōsus, a, um, adj. id.,
I. doubtful, dubious (post-class.): fabulae, Gell. 3, 3, 3: hoc (with inexplicabile), id. 5, 10, 15.

Origins

From dubius + -ōsus.

Descendants
  • Germandubios
  • Italiandubbioso
  • Romaniandubios
  • Piedmontesedubios

Quick answers

What does dubiōsus mean in Latin?
dubiōsus, a adjective, means “doubtful, dubious”.
How do you pronounce dubiōsus?
In classical Latin, [dʊ.biˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [du.biˈɔː.s̬us].