noun · neutersecond declension
dracontium
dracontium n (genitive dracontiī or dracontī)
Classical[draˈkɔn.ti.ũː]Ecclesiastical[draˈkɔn.t͡si.um]
Meaning
- neuterdragonwort (Dracunculus vulgaris, syn. Arum dracunculus)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dracontium | dracontia |
| genitive | dracontiī dracontī | dracontiōrum |
| dative | dracontiō | dracontiīs |
| accusative | dracontium | dracontia |
| ablative | dracontiō | dracontiīs |
| vocative | dracontium | dracontia |
drăcontĭum, ii, n., = δρακόντιον,
I. dragon-wort, Arum dracunculus, Linn.; Plin. 24, 16, 91, § 142;
called also dracontia radix, Veg. 5, 66, 1.Origins
From Ancient Greek δρακόντιον (drakóntion).
Descendants
- Englishdracontium
- Spanishdraconcio
- TranslingualDracontium