adjectivefirst-declension one-termination adjective
dracōnigena
dracōnigena (genitive dracōnigenae)
Classical[dra.koːˈnɪ.ɡɛ.na]Ecclesiastical[dra.koˈniː.d͡ʒe.na]
Meaning
- one terminationdragon-born
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dracōnigena | dracōnigena | dracōnigena |
| genitive | dracōnigenae | dracōnigenae | dracōnigenae |
| dative | dracōnigenae | dracōnigenae | dracōnigenae |
| accusative | dracōnigenam | dracōnigenam | dracōnigena |
| ablative | dracōnigenā | dracōnigenā | dracōnigenā |
| vocative | dracōnigena | dracōnigena | dracōnigena |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dracōnigenae | dracōnigenae | dracōnigena |
| genitive | dracōnigenārum | dracōnigenārum | dracōnigenārum |
| dative | dracōnigenīs | dracōnigenīs | dracōnigenīs |
| accusative | dracōnigenās | dracōnigenās | dracōnigena |
| ablative | dracōnigenīs | dracōnigenīs | dracōnigenīs |
| vocative | dracōnigenae | dracōnigenae | dracōnigena |
drăcōnĭgĕna, ae, comm. dracogigno,
I. dragon-born (poet.):
urbs, i. e. Thebes, Ov. F. 3, 865: hostis, i. e. Alexander the Great (whom Olympias was said to have conceived by a serpent, acc. to Just. 11, 11, 3; 12, 16, 2), Sid. Carm. 2, 80.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dracōnigena ae, f
draco + GEN-, dragonborn : urbs, i. e. Thebes , O.
Origins
Proto-Indo-European *derḱ-der. Proto-Hellenic *dérkomai Ancient Greek δέρκομαι (dérkomai) Ancient Greek δράκων (drákōn)der. Latin dracō Latin -i- Latin -gena Latin dracōnigena From dracō (“dragon”) + -i- + -gena.