LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

domuitiō

domuitiō f (genitive domuitiōnis)
Classical[dɔ.muˈɪ.ti.oː]Ecclesiastical[do.muˈit.t͡si.o]

Meaning

  1. returning home

Declension

declension
formsingularplural
nominativedomuitiōdomuitiōnēs
genitivedomuitiōnisdomuitiōnum
dativedomuitiōnīdomuitiōnibus
accusativedomuitiōnemdomuitiōnēs
ablativedomuitiōnedomuitiōnibus
vocativedomuitiōdomuitiōnēs

dŏmŭĭtĭo, ōnis, f. for domum itio; cf.: reditum ac domum itionem dari, Cic. Div. 1, 32, 68,
I. a returning home (ante- and postclass.), Pac. and Lucil. ap. Non. 96, 2 sq.; Att. ib. 357, 9; Poëta (Enn.) ap. Auct. Her. 3, 21, 34 (cf. Enn. Trag. v. 270 ed. Vahl.); App. M. 2 fin.

Origins

From domum (“homewards”) + itiō (“going, walking”).

Quick answers

What does domuitiō mean in Latin?
domuitiō, a noun, means “returning home”.
What is the genitive of domuitiō?
The genitive singular is domuitiōnis. domuitiō is feminine, third declension.
How do you pronounce domuitiō?
In classical Latin, [dɔ.muˈɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [do.muˈit.t͡si.o].