LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

domicilium

domicilium n (genitive domiciliī or domicilī)
Classical[dɔ.mɪˈkɪ.li.ũː]Ecclesiastical[do.miˈt͡ʃiː.li.um]

Meaning

  1. neuterA habitation, dwelling, domicile, abode, home.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativedomiciliumdomicilia
genitivedomiciliī
domicilī
domiciliōrum
dativedomiciliōdomiciliīs
accusativedomiciliumdomicilia
ablativedomiciliōdomiciliīs
vocativedomiciliumdomicilia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

domicilium (sedem ac domicilium) habere in aliquo loco
to dwell in a certain place.
sedem ac domicilium (fortunas suas) constituere alicubi
to take up one's abode in a place, settle down somewhere.

dŏmĭcĭlĭum, ii, n. domus and cel-, root of celare, to conceal; cf.: cella, occulere,
I. a habitation, dwelling, domicile, abode (freq. and class.; for syn. cf.: aedes, domus, tectum, casa, tugurium, habitatio, mansio, sedes, etc.).
II. Trop. (esp. freq. in Cic.): nulla alia in civitate, nisi in qua populi potestas summa est, ullum domicilium libertas habet, Cic. Rep. 1, 31: Capuae, in Domicilio superbiae collocati, id. Agr. 2, 35 fin.: honestissimum senectutis (Lacedaemo), id. de Sen. 18, 63: imperii et gloriae (Roma), id. de Or. 1, 23; cf. gloriae, id. Balb. 5, 13: mentis, id. N. D. 1, 27, 76; cf. Vell. 2, 69, 4: improbissimorum sermonum in auribus alicujus collocare, Cic. Pis. 31, 76: cui verbo (sc. fideliter) domicilium est proprium in officio, id. Fam. 16, 17.

Origins

* From domus (“home, house”) + Proto-Indo-European *ḱel- (“to cover”). * Or from domus (“home, house”) + colō (“inhabit, dwell”).

Descendants
  • Catalandomicili
  • Englishdomicile
  • Frenchdomicile
  • GermanDomizil
  • Italiandomicilio
  • Portuguesedomicílio
  • Romaniandomiciliu
  • Spanishdomicilio
  • Polishdomicyl

In English words that came into English from domicilium

  • domiciledomicilium
  • domiciliarydomiciliārius

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does domicilium mean in Latin?
domicilium, a noun, means “A habitation, dwelling, domicile, abode, home.”.
What is the genitive of domicilium?
The genitive singular is domiciliī. domicilium is neuter, second declension.
How do you pronounce domicilium?
In classical Latin, [dɔ.mɪˈkɪ.li.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [do.miˈt͡ʃiː.li.um].