LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

doctiloquus

doctiloquus (feminine doctiloqua, neuter doctiloquum)
Classical[dɔkˈtɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[dokˈtiː.lo.kʷus]

Meaning

  1. adjectivespeaking learnedly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedoctiloquusdoctiloquadoctiloquum
genitivedoctiloquīdoctiloquaedoctiloquī
dativedoctiloquōdoctiloquaedoctiloquō
accusativedoctiloquumdoctiloquamdoctiloquum
ablativedoctiloquōdoctiloquādoctiloquō
vocativedoctiloquedoctiloquadoctiloquum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedoctiloquīdoctiloquaedoctiloqua
genitivedoctiloquōrumdoctiloquārumdoctiloquōrum
dativedoctiloquīsdoctiloquīsdoctiloquīs
accusativedoctiloquōsdoctiloquāsdoctiloqua
ablativedoctiloquīsdoctiloquīsdoctiloquīs
vocativedoctiloquīdoctiloquaedoctiloqua

doctĭlŏquus, a, um, adj. doctus-loquor,
I. speaking learnedly (ante- and postclass.): oratores, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 41 Müll. (Ann. v. 568, ed. Vahl.): juvenis, Mart. Cap. 9, § 903.

Origins

From doctus + loquor.

Quick answers

What does doctiloquus mean in Latin?
doctiloquus, a adjective, means “speaking learnedly”.
How do you pronounce doctiloquus?
In classical Latin, [dɔkˈtɪ.ɫɔ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [dokˈtiː.lo.kʷus].