adjectivethird-declension two-termination adjective
docilis
docilis (neuter docile)
Classical[ˈdɔ.kɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈdɔː.t͡ʃi.lis]
Meaning
- two terminationdocile, teachable
- two terminationmanageable, tractable
- two terminationintelligible
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī facile discitdocilis -e — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 14
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | docilis | docilis | docile |
| genitive | docilis | docilis | docilis |
| dative | docilī | docilī | docilī |
| accusative | docilem | docilem | docile |
| ablative | docilī | docilī | docilī |
| vocative | docilis | docilis | docile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | docilēs | docilēs | docilia |
| genitive | docilium | docilium | docilium |
| dative | docilibus | docilibus | docilibus |
| accusative | docilīs docilēs | docilīs docilēs | docilia |
| ablative | docilibus | docilibus | docilibus |
| vocative | docilēs | docilēs | docilia |
dŏcĭlis, e, adj. doceo,
I. easily taught, docile.
I. Prop. (freq. and class.).—Absol.:
belua docilis et humanis moribus assueta, Cic. Rep. 2, 40; id. de Or. 2, 19, 80; Liv. 23, 29; Quint. 2, 9, 3; Hor. C. 3, 11, 1; id. Carm. Sec. 45 et saep.; cf. in the comp., Quint. 1, 12, 9; 4, 2, 24.—With ad: ad agriculturam, Varr. R. R. 1, 17, 3; Cic. Fam. 7, 20, 3; id. Tusc. 2, 6; Curt. 8, 31, 16; in the comp., Plaut. Bacch. 1, 2, 56.—With abl.: habebant luscinias Graeco atque Latino sermone docilis, Plin. 10, 42, 59, § 120: omnes imitandis turpibus, Juv. 14, 40.—Poet., with gen.: modorum, Hor. C. 4, 6, 43: pravi, id. S. 2, 2, 52: fallendi, skilful, Sil. 3, 233: freni (equus), id. 16, 360; and with inf.: cerva accedere mensis, id. 13, 120.—II. Transf. of things:
capilli, Ov. Am. 1, 14, 13: os, id. ib. 3, 344: et bibula chrysocolla, Plin. 33, 5, 26, § 88: hasta relegi et relinqui, Val. Fl. 6, 237: ingenium, Nep. Dion. 1, 2: pavor pascere rumorem, Sil. 4, 8 et saep.—Sup. does not occur.—Adv.: dŏcĭlĭter, with docility, teachably, acc. to Diom. p. 401 P.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
docilis e, adj.
doceo, easily taught, teachable, tractable, docile : alqm docilem facere: equorum genus, L.: te magistro Amphion, H.: ingenium, N.: equus tenerā docilis cervice, H.: ad hanc sententiam: imitandis Turpibus omnes, Iu.: modorum, H.: pravi, H. — Tractable, manageable : capilli, O.— Intelligible : usūs, Pr.
Origins
- Proto-Indo-European*deḱ-
- Proto-Indo-European*doḱ-éye-ti
- Proto-Italic*dokejō
- Proto-Italic*dokeō
- Latindocilis
Ancient Greek διδάσκω (didáskō)sl. Latin doceō Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin docilis From doceō (“teach”) + -ilis.
Descendants
- Catalandòcil
- Englishdocile
- Frenchdocile
- Italiandocile
- Occitandocil
- Portuguesedócil
- Romaniandocil
- Spanishdócil
- Galiciandócil
- Siciliandòcili