LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

docilis

docilis (neuter docile)
Classical[ˈdɔ.kɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈdɔː.t͡ʃi.lis]

Meaning

  1. two terminationdocile, teachable
  2. two terminationmanageable, tractable
  3. two terminationintelligible

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedocilisdocilisdocile
genitivedocilisdocilisdocilis
dativedocilīdocilīdocilī
accusativedocilemdocilemdocile
ablativedocilīdocilīdocilī
vocativedocilisdocilisdocile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedocilēsdocilēsdocilia
genitivedociliumdociliumdocilium
dativedocilibusdocilibusdocilibus
accusativedocilīs
docilēs
docilīs
docilēs
docilia
ablativedocilibusdocilibusdocilibus
vocativedocilēsdocilēsdocilia

dŏcĭlis, e, adj. doceo,
I. easily taught, docile.
I. Prop. (freq. and class.).—Absol.: belua docilis et humanis moribus assueta, Cic. Rep. 2, 40; id. de Or. 2, 19, 80; Liv. 23, 29; Quint. 2, 9, 3; Hor. C. 3, 11, 1; id. Carm. Sec. 45 et saep.; cf. in the comp., Quint. 1, 12, 9; 4, 2, 24.—With ad: ad agriculturam, Varr. R. R. 1, 17, 3; Cic. Fam. 7, 20, 3; id. Tusc. 2, 6; Curt. 8, 31, 16; in the comp., Plaut. Bacch. 1, 2, 56.—With abl.: habebant luscinias Graeco atque Latino sermone docilis, Plin. 10, 42, 59, § 120: omnes imitandis turpibus, Juv. 14, 40.—Poet., with gen.: modorum, Hor. C. 4, 6, 43: pravi, id. S. 2, 2, 52: fallendi, skilful, Sil. 3, 233: freni (equus), id. 16, 360; and with inf.: cerva accedere mensis, id. 13, 120.—
II. Transf. of things: capilli, Ov. Am. 1, 14, 13: os, id. ib. 3, 344: et bibula chrysocolla, Plin. 33, 5, 26, § 88: hasta relegi et relinqui, Val. Fl. 6, 237: ingenium, Nep. Dion. 1, 2: pavor pascere rumorem, Sil. 4, 8 et saep.—Sup. does not occur.—Adv.: dŏcĭlĭter, with docility, teachably, acc. to Diom. p. 401 P.

Origins

  1. Proto-Indo-European*deḱ-
  2. Proto-Indo-European*doḱ-éye-ti
  3. Proto-Italic*dokejō
  4. Proto-Italic*dokeō
  5. Latindocilis

Ancient Greek διδάσκω (didáskō)sl. Latin doceō Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin docilis From doceō (“teach”) + -ilis.

Descendants
  • Catalandòcil
  • Englishdocile
  • Frenchdocile
  • Italiandocile
  • Occitandocil
  • Portuguesedócil
  • Romaniandocil
  • Spanishdócil
  • Galiciandócil
  • Siciliandòcili

Quick answers

What does docilis mean in Latin?
docilis, a adjective, means “docile, teachable; manageable, tractable; intelligible”.
How do you pronounce docilis?
In classical Latin, [ˈdɔ.kɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɔː.t͡ʃi.lis].
Where does docilis come from?
Proto-Indo-European *deḱ- → Proto-Indo-European *doḱ-éye-ti → Proto-Italic *dokejō → Proto-Italic *dokeō → Latin docilis.