adjectivethird-declension two-termination adjective
docibilis
docibilis (neuter docibile)
Classical[dɔˈkɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[doˈt͡ʃiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationteachable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | docibilis | docibilis | docibile |
| genitive | docibilis | docibilis | docibilis |
| dative | docibilī | docibilī | docibilī |
| accusative | docibilem | docibilem | docibile |
| ablative | docibilī | docibilī | docibilī |
| vocative | docibilis | docibilis | docibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | docibilēs | docibilēs | docibilia |
| genitive | docibilium | docibilium | docibilium |
| dative | docibilibus | docibilibus | docibilibus |
| accusative | docibilīs docibilēs | docibilīs docibilēs | docibilia |
| ablative | docibilibus | docibilibus | docibilibus |
| vocative | docibilēs | docibilēs | docibilia |
dŏcĭbĭlis, e, adj. doceo,
I. that learns easily, teachable, apt (late Lat.), Tert. Mon. 12 al.; Ambros. in Psa. 47, 21 fin.; Vulg. 2 Tim. 2, 24:
docibiles Dei, disciples of God, taught by God, id. Johan. 6, 45.In English words that came into English from docibilis
- docibledocibilis