verbthird conjugation
dīvertō
dīvertō (present infinitive dīvertere, perfect active dīvertī, supine dīversum)
Classical[diːˈwɛr.toː]Ecclesiastical[diˈvɛr.to]
Meaning
- to separate
- to divert or turn away
- to digress
- to oppose
- to divorce
- figurativelyto visit, live, spend time
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dīvertō | dīvertēbam | dīvertam | dīvertī | dīverteram | dīverterō |
| 2nd sg. | dīvertis | dīvertēbās | dīvertēs | dīvertistī | dīverterās | dīverteris |
| 3rd sg. | dīvertit | dīvertēbat | dīvertet | dīvertit | dīverterat | dīverterit |
| 1st pl. | dīvertimus | dīvertēbāmus | dīvertēmus | dīvertimus | dīverterāmus | dīverterimus |
| 2nd pl. | dīvertitis | dīvertēbātis | dīvertētis | dīvertistis | dīverterātis | dīverteritis |
| 3rd pl. | dīvertunt | dīvertēbant | dīvertent | dīvertērunt dīvertēre | dīverterant | dīverterint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dīvertam | dīverterem | dīverterim | dīvertissem |
| 2nd sg. | dīvertās | dīverterēs | dīverterīs | dīvertissēs |
| 3rd sg. | dīvertat | dīverteret | dīverterit | dīvertisset |
| 1st pl. | dīvertāmus | dīverterēmus | dīverterīmus | dīvertissēmus |
| 2nd pl. | dīvertātis | dīverterētis | dīverterītis | dīvertissētis |
| 3rd pl. | dīvertant | dīverterent | dīverterint | dīvertissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dīvertor | dīvertēbar | dīvertar |
| 2nd sg. | dīverteris dīvertere | dīvertēbāris dīvertēbāre | dīvertēris dīvertēre |
| 3rd sg. | dīvertitur | dīvertēbātur | dīvertētur |
| 1st pl. | dīvertimur | dīvertēbāmur | dīvertēmur |
| 2nd pl. | dīvertiminī | dīvertēbāminī | dīvertēminī |
| 3rd pl. | dīvertuntur | dīvertēbantur | dīvertentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dīvertar | dīverterer |
| 2nd sg. | dīvertāris dīvertāre | dīverterēris dīverterēre |
| 3rd sg. | dīvertātur | dīverterētur |
| 1st pl. | dīvertāmur | dīverterēmur |
| 2nd pl. | dīvertāminī | dīverterēminī |
| 3rd pl. | dīvertantur | dīverterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dīverte | dīvertere |
| pres. 2nd pl. | dīvertite | dīvertiminī |
| fut. 2nd sg. | dīvertitō | dīvertitor |
| fut. 3rd sg. | dīvertitō | dīvertitor |
| fut. 2nd pl. | dīvertitōte | — |
| fut. 3rd pl. | dīvertuntō | dīvertuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dīvertere | dīvertī |
| perfect infinitive | dīvertisse | dīversum esse |
| future infinitive | dīversūrum esse | dīversum īrī |
| present participle | dīvertēns | — |
| perfect participle | — | dīversus |
| future participle | dīversūrus dīversūra, dīversūrā, dīversūrae, dīversūram, dīversūrārum, dīversūrās, dīversūre, dīversūrī, dīversūrīs, dīversūrō, dīversūrōrum, dīversūrōs, dīversūrum | dīvertendus dīvertundus, dīvertenda, dīvertendā, dīvertendae, dīvertendam, dīvertendārum, dīvertendās, dīvertende, dīvertendīs, dīvertendōrum, dīvertendōs |
gerunddīvertendī, dīvertendō, dīvertendumsupinedīversum, dīversū
dī-verto (vorto), ti, sum, 3, v. n.,
I. to turn or go different ways, to part, separate, turn aside (in the verb. finit. rare; not in the class. per.).
I. Lit.
A. To turn out of the way; hence, of travellers, to stop, lodge, sojourn:
qui divertebat in proximo, Amm. 14, 7, 15: in cenaculum, Vulg. 4 Reg. 4, 11: ad hominem peccatorem, to visit, id. Luc. 19, 7 al.—B. Of a married woman, to leave her husband:
(uxor) sive diverterit, sive nupta est adhuc, Dig. 9, 2, 27, § 30; cf. so of divorce: si uxor a legato diverterit, ib. 5, 1, 42: nullis matrimoniis divertentibus, Gell. 4, 3. V. also divortium.—II. Trop., to deviate from each other, to differ:
divortunt mores virgini longe ac lupae, Plaut. Ep. 3, 3, 22.—Hence, dīversus (-vorsus), a, um, P. a., turned different ways. I. Set over against each other, opposite, contrary (freq. and class.; cf.: adversus, contrarius).
A. Lit.:
in diversum iter equi concitati, Liv. 1, 28: fenestrae, opposite each other, Prop. 1, 3, 31; cf. ripa, Sil. 1, 264 Drak.: iter a proposito diversum, Caes. B. C. 1, 69, 1; cf.: diverso ab ea regione itinere, id. ib. 3, 41, 4: diversis ab flumine regionibus, id. B. G. 6, 25, 3: diversam aciem constituit, id. B. C. 1, 40, 5: duo cinguli maxime inter se diversi, i. e. the two polar circles, Cic. Rep. 6, 20 (13): diversum ad mare dejectus, Tac. A. 2, 60; cf.: procurrentibus in diversa terris, id. Agr. 11: in diversum flectere, Plin. 11, 45, 101, § 248: binas per diversum coassationes substernere, cross-wise, Plin. 36, 25, 62, § 186.—B. Trop.
1. In gen., different, diverse, opposite, contrary, conflicting (cf.:
varius, differens, discrepans, multiplex): monstrum ex contrariis diversisque inter se pugnantibus naturae studiis cupiditatibusque conflatum, Cic. Cael. 5 fin.; cf.: quis non diversa praesentibus contrariaque expectatis aut speret aut timeat? Vell. 2, 75, 2: pessuma ac divorsa inter se mala, luxuria atque avaritia, Sall. C. 5, 8; cf. Liv. 34, 4.—In the sup.: ne illi falsi sunt, qui diversissimas res pariter exspectant, ignaviae voluptatem et praemia virtutis, Sall. J. 85, 20: diversa sibi ambo consilia capiunt, Caes. B. C. 3, 30, 1: est huic diversum vitio vitium prope majus, Hor. Ep. 1, 18, 5; cf. Vell. 2, 80, 2: initio reges diversi pars ingenium, alii corpus exercebant, pursuing opposite courses, Sall. C. 2, 1: diversi imperatoribus (sc. Scipioni et Mummio) mores, diversa fuerunt studia, Vell. 1, 13, 3: dividere bona diversis, Hor. S. 1, 3, 114; cf. id. ib. 1, 1, 3; Vell. 2, 60 fin. et saep.—Of conflicting passions: Pentheum diripuisse aiunt Bacchas; nugas fuisse credo, prae quo pacto ego divorsus distrahor, Plaut. Merc. 2, 4, 2.— Comp.: divorsius, Lucr. 3, 803.—2. In partic. (like contrarius, II. 2.), inimically opposed, of hostile or opposite opinions, unfriendly, hostile:
certa igitur cum illo, qui a te totus diversus est, Cic. Ac. 2, 32: regio ab se diversa, Liv. 32, 38: diversos iterum conjungere amantes, Prop. 1, 10, 15: acies, Tac. A. 13, 57; 14, 30: factio, Suet. Caes. 20; id. Tib. 3 fin.; cf. partes, id. Caes. 1: diversae partis advocatus, opposite, id. Gramm. 4: diversi ordiuntur, etc., Tac. A. 2, 10: subsellia, of the opponents, Quint. 11, 3, 133; cf. Tac. Or. 34: minuere invidiam aut in diversum eam transferre, Quint. 11, 1, 64: defectio Tarentinorum utrum priore anno an hoc facta sit, in diversum auctores trahunt, are not agreed, Liv. 25, 11 fin.; cf.: nullo in diversum auctore, Tac. A. 12, 69: consistentis ex diverso patroni, on the opposite side, Quint. 4, 1, 42: ex diverso, id. 5, 11, 43; Tac. A. 13, 40; id. H. 4, 16 et saep.; also: e diverso, Plin. 4, 4, 5, § 9; Just. 30, 4, 6; the latter in Sueton, and the elder Pliny, i. q. contra, on the contrary: sunt qui putent, etc. ... Alii e diverso, etc., Suet. Caes. 86; cf. id. Aug. 27; id. Dom. 9; Plin. 2, 50, 51, § 135; 5, 9, 10, § 56 al.; cf. Sillig. ad Plin. 14, 2, 4, § 35; Gai. Inst. 2, 16.II. In different directions, apart, separate (so most freq. in all periods and kinds of writing).
A. Lit.: dispennite hominem divorsum et distennite, spread out in opposite directions, i. e. his limbs, Plaut. Mil. 5, 14:
diversae state, id. Truc. 4, 3, 14; cf.: diversi pugnabant, separately, Caes. B. C. 1, 58, 4; so, jam antea diversi audistis, Sall. C. 20, 5; and: sive juncti unum premant, sive id diversi gerant bellum, Liv. 10, 25: diversi dissipatique in omnes partes fugere, Caes. B. G. 2, 24, 4; cf.: ex diversa fuga in unum collecti, Liv. 42, 8: age diversos et disice corpora ponto, Verg. A. 1, 70: diversi consules discedunt, Liv. 10, 33, 10; 22, 56; Nep. Dat. 11, 3 al.; cf.: quo diversus abis? away, Verg. A. 5, 166; 11, 855: qui (portus) cum diversos inter se aditus habeant, in exitu conjunguntur et confluunt, Cic. Verr. 2, 4, 52 fin.; cf. id. Agr. 2, 32, 87; Liv. 40, 22: in locis disjunctissimis maximeque diversis, very widely separated, Cic. de Imp. Pomp. 4; so, loca, id. ib. 16; Caes. B. G. 2, 22, 1 et saep.—Cf. in the sup.: diversissimis locis subeundo ad moenia, Liv. 4, 22: itinera, Caes. B. G. 7, 16 fin.; id. B. C. 3, 67, 2: proelium, fought in different places, Hirt. B. G. 8, 19, 2 et saep.: sunt ea innumerabilia, quae a diversis emebantur, by various people, individuals (as an indefinite term for persons), Cic. Phil. 2, 37. —Poet., i. q. remotus, remote, far-distant: Aesar, i. e. flowing in another, remote country, Ov. M. 15, 23; cf. Verg. A. 3, 4; 11, 261; 12, 621; 708: diverso terrarum distineri, distance apart, remoteness, Tac. A. 3, 59.— B. Trop.
1. Different, unlike, dissimilar:
varia et diversa genera et bellorum et hostium, Cic. de Imp. Pomp. 10 fin.; cf.: variae et diversae et diffusae disputationes, id. de Or. 3, 16, 61; 1, 61 fin.: diversa ac dissimilis pars, id. Inv. 1, 23, 33; cf.: diversa studia in dissimili ratione, id. Cat. 2, 5: flumina diversa locis, Verg. G. 4, 367; so Ov. M. 1, 40: oris habitu simili aut diverso, Quint. 9, 3, 34 al.: ut par ingenio, ita morum diversus, Tac. A. 14, 19: a proposita ratione diversum, Cic. Brut. 90; cf.: ab his longe diversae litterae, Sall. C. 34 fin.; Quint. 4, 1, 9; cf. also id. 2, 10, 7: huic diversa sententia eorum fuit, id. 3, 6, 32. —Cf. so with dat., Quint. 2, 3, 10; 3, 10, 3 et saep.—With gen.: diversa omnium, quae umquam accidere, civilium armorum facies, Tac. A. 1, 49: diversa in hac ac supradicta alite quaedam, Plin. 10, 12, 15, § 32: eruca diversae est, quam lactuca, naturae, id. 19, 8, 44, § 154.—2. Divided, fluctuating, hesitating, inconsistent:
metu ac libidine divorsus agebatur, Sall. J. 25, 6: qui diversus animi modo numen pavescere, modo, etc., Tac. H. 4, 84: diversi fremat inconstantia vulgi, Tib. 4, 1, 45.—Adv.: dī-verse or dīvorse (acc. to II.), different ways, hither and thither; in different directions (very rarely): corpora prostrata diverse jacebant, scattered, Auct. B. Afr. 40 fin.; so, pauci paulo divorsius conciderant, Sall. C. 61, 3: multifariam diverseque tendere, Suet. Galb. 19.—B. Trop. of the mind:
curae meum animum divorse trahunt, Ter. And. 1, 5, 25: ab eodem de eadem re diverse dicitur, differently, Cic. Inv. 1, 50: diversissime adfici, very variously, Suet. Tib. 66: uti verbo ab alicujus sententia diverse, in a different meaning, Gell. 6, 17, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dīvertō etc., see devert-.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindīvertō
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *wert- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *-etor Proto-Indo-European *wértetor Proto-Italic *wertō Latin vertō Latin dīvertō From dis- + vertō.
Descendants
- Englishdivert
- Frenchdivertir
- Italiandivertire
- Italiandivertere
- Catalandivertir
- Portuguesedivertir
- Romaniandiverti
- Spanishdivertir
- Emiliandivartîr
- Galiciandivertir