LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

diū̆turnus

diū̆turnus (feminine diū̆turna, neuter diū̆turnum, comparative diū̆turnior)
Classical[di.uːˈtʊr.nʊs]Ecclesiastical[di.uˈtur.nus]

Meaning

  1. adjectivelong-lasting
    Non est diuturna possessio in quam gladio ducimus; beneficiorum gratia sempiterna est.That possession which we gain by the sword is not lasting; gratitude for benefits is eternal.Quintus Curtius Rufus, Historiae Alexandri Magni; VIII, 8, 11
    Est mĭhĭ, sitquĕ, prĕcor, nostrīs dĭŭturnĭŏr annīs8 CE, Ovidius, Fasti 6.219

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Pridem · Diu · Dudum · Diuturnus · Diutinus

1. Pridem (πρὶν δή) denotes a point of time, as long before; diu and dudum, a space of time as long since; diu denotes many days, months, years ago; dudum (δαρόν?) several minutes or hours since. Jam pridem mortuus est means, he died long ago, as an aorist; jam diu mortuus est, he has already long been in his grave as a perfect. Cic. Cat. i. 1. Ad mortem te duci jam pridem oportebat; in te conferri pestem illam quam tu in nos omnes jamdiu machinaris. Tac. Ann. xv. 64. Seneca Annæum diu sibi amicitiæ fide et arte medicinæ probatum orat, proviram pridem venenum promeret. 2. Diutunus denotes long duration indifferently, as something long in a general sense, or with praise, as something lasting and possessing durability, in opp. to that which quickly passes away, like χρόνιος; whereas diutinus, with blame, something protracted and wearisome, like αἰανός. Cic. Senect. 19. Nihil mihi diuturnum videtur, in quo est aliquid extremum: comp. with Fam. xi. 8: Libertatis desiderio et odio diutinæ servitutis.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativediū̆turnusdiū̆turnadiū̆turnum
genitivediū̆turnīdiū̆turnaediū̆turnī
dativediū̆turnōdiū̆turnaediū̆turnō
accusativediū̆turnumdiū̆turnamdiū̆turnum
ablativediū̆turnōdiū̆turnādiū̆turnō
vocativediū̆turnediū̆turnadiū̆turnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativediū̆turnīdiū̆turnaediū̆turna
genitivediū̆turnōrumdiū̆turnārumdiū̆turnōrum
dativediū̆turnīsdiū̆turnīsdiū̆turnīs
accusativediū̆turnōsdiū̆turnāsdiū̆turna
ablativediū̆turnīsdiū̆turnīsdiū̆turnīs
vocativediū̆turnīdiū̆turnaediū̆turna

dĭūturnus, a, um (diŭ-, Ov. F. 6, 352), adj. diu,
I. of long duration, lasting, long (class.; cf.: diutinus, longinquus): quid putet in rebus humanis diuturnum, qui cognoverit, quid sit aeternum? Cic. Rep. 1, 17; cf. gloria (opp. aeterna), id. ib. 6, 21; opp. extremum, id. de Sen. 19, 69: usus, id. Lael. 22 fin.: injuria, id. Fam. 6, 10, 5: bellum, id. de Imp. Pomp. 12 fin.: pax, id. Rep. 5, 2; id. Prov. Cons. 3: quies, Sall. C. 31: labor, Caes. B. C. 2, 45 fin.: obsidio, Ov. F. 6, 352: mala, id. Tr. 4, 6, 50 et saep.: status rei publicae, Cic. Rep. 2, 37; cf. res publica, id. ib. 1, 26; 2, 3: rex, id. ib. 2, 12: non potes esse diuturnus, i. e. your power, id. Phil. 2, 44, 113: dux, experienced, veteran, Amm. 16, 2, 2.—Comp.: equae, longerlived, Varr. R. R. 2, 7, 11; cf. filia, Ov. F. 6, 219; id. M. 3, 472: molestiae, of longer duration, Cic. Fam. 6, 13, 3: impunitas, Caes. B. G. 1, 14, 5: multa, Plin. 7, 55, 56, § 188.—Sup.: poenae diuturnissimae, Aug. Civ. Dei, 21, 23 init.—Adv.: diūturne, Cic. Fam. 6, 10, 5 Orell. (dub. al. diuturnam).—Comp.: diuturnius, longer, Sid. Ep. 2, 14; 9, 9.

Origins

From diū̆ (comparative stem: diū̆t-) + -urnus.

In English words that came into English from diū̆turnus

  • diuturnaldiū̆turnus

Quick answers

What does diū̆turnus mean in Latin?
diū̆turnus, a adjective, means “long-lasting”.
How do you pronounce diū̆turnus?
In classical Latin, [di.uːˈtʊr.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [di.uˈtur.nus].