adjectivethird-declension two-termination adjective
diurnālis
diurnālis (neuter diurnāle)
Classical[di.ʊrˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[di.urˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationdiurnal (of the day; that takes place during the day)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diurnālis | diurnālis | diurnāle |
| genitive | diurnālis | diurnālis | diurnālis |
| dative | diurnālī | diurnālī | diurnālī |
| accusative | diurnālem | diurnālem | diurnāle |
| ablative | diurnālī | diurnālī | diurnālī |
| vocative | diurnālis | diurnālis | diurnāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diurnālēs | diurnālēs | diurnālia |
| genitive | diurnālium | diurnālium | diurnālium |
| dative | diurnālibus | diurnālibus | diurnālibus |
| accusative | diurnālīs diurnālēs | diurnālīs diurnālēs | diurnālia |
| ablative | diurnālibus | diurnālibus | diurnālibus |
| vocative | diurnālēs | diurnālēs | diurnālia |
dĭurnālis, e, adj. diurna, = ἡμερούσιος,
I. diurnal (hence, It. giornale; Fr. journal), Gloss. Lat. Gr.
Origins
Coined as a translation for the Ancient Greek ἡμερούσιος (hēmeroúsios, “daily”) from the roots diurnus (“of or belonging to the day”) + -ālis (suffix forming adjectives of relationship).
Elsewhere
- Catalanjornal
- Italiangiornale
- Frenchjournalfrom Old French journal
- Englishjournalfrom Old French journal
- Catalandiürnal
- Englishdiurnal
- Frenchdiurnal
- Scotsjurnalfrom Old French journal
- Cimbrianjornaalfrom Venetan xornàl
West Iberian
- Portuguesejornalfrom Old Galician-Portuguese jornal
- Spanishjornal
- Asturianxornal
- Galicianxornalfrom Old Galician-Portuguese jornal
In English words that came into English from diurnālis
- journaldiurnālis
- diurnaldiurnālis