adjectivefirst/second-declension adjective
districtus
districtus (feminine districta, neuter districtum)
Classical[dɪsˈtrɪk.tʊs]Ecclesiastical[disˈtrik.tus]
Meaning
- adjectivebusy, stretched (pulled in different directions)
- adjectivedistracted
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | districtus | districta | districtum |
| genitive | districtī | districtae | districtī |
| dative | districtō | districtae | districtō |
| accusative | districtum | districtam | districtum |
| ablative | districtō | districtā | districtō |
| vocative | districte | districta | districtum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | districtī | districtae | districta |
| genitive | districtōrum | districtārum | districtōrum |
| dative | districtīs | districtīs | districtīs |
| accusative | districtōs | districtās | districta |
| ablative | districtīs | districtīs | districtīs |
| vocative | districtī | districtae | districta |
districtus, a, um, Part. and P. a., from distringo.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dīstrictus adj. with comp.
P of distringo, drawn in opposite ways, hesitating : districtus esse, quod, etc. — Harassed, distracted, busy : iudicio: ancipiti contentione: labore vita: omni Sollicitudine, H.: a causis districtior.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindistrictus
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *streyg- Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *strigtós Proto-Italic *strigtos Latin strictus Latin districtus From dis- + strictus. Perfect passive participle of distringō (“to stretch out”).
Descendants
- Catalandistricte
- Englishdistrict
- EnglishDetroit
- Frenchdétroit
- Frenchdistrict
- Italiandistretto
- Portuguesedistrito
- Romaniandistrict
- Spanishdistrito
- Afrikaansdistrik