noun · femininethird declension
distractiō
distractiō f (genitive distractiōnis)
Meaning
- A dragging apart; a pulling away; an act of separating or dividing
- figurativelySomething that causes people to turn away from each other or their activity; discord; a distraction
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | distractiō | distractiōnēs |
| genitive | distractiōnis | distractiōnum |
| dative | distractiōnī | distractiōnibus |
| accusative | distractiōnem | distractiōnēs |
| ablative | distractiōne | distractiōnibus |
| vocative | distractiō | distractiōnēs |
distractĭo, ōnis, f. distraho,
I. a pulling asunder, dividing, separating.
I. In gen.
B. Transf., a parting, dividing:
humanorum animorum, Cic. N. D. 1, 11, 27: animi corporisque, Sen. Ep. 30 fin.: harum mihi voluptatum omnium atque itidem tibi distractio, discidium, vastities venit, Plaut. Ps. 1, 1, 68.—C. In partic., in mercant. lang., a selling in single portions, piecemeal, or by retail:
fundi, Dig. 2, 15, 8, § 15: mercium, ib. 14, 3, 5, § 12.—II. Trop., dissension, discord, disagreement:
nulla nobis societas cum tyrannis et potius summa distractio est, Cic. Off. 3, 6, 32; so, civium, Varr. ap. Non. 287, 15.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
distractiō ōnis, f
dis + traho, a pulling asunder, dividing : humanorum animorum.—Fig., dissension, discord, disagreement : cum tyrannis (opp. societas).
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin distractiō From distrahō (“to drag apart”) + -tiō.
Descendants
- Catalandistracció
- Italiandistrazione
- Frenchdistractionfrom Middle French distraction
- Romaniandistracțiefrom Middle French distraction
- Englishdistractionfrom Middle French distraction
- Occitandistraccion
- Portuguesedistração
- Spanishdistracción
- Asturiandistraición
- Galiciandistracción