verbfirst conjugation, no passive, no supine stem
distō
distō (present infinitive distāre, perfect active distitī)
Classical[ˈdɪs.toː]Ecclesiastical[ˈdis.to]
Meaning
- intransitiveto stand apart; to be distant
- to differ
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Conjugation conjugation 1 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | distō | distābam | distābō | distitī | distiteram | distiterō |
| 2nd sg. | distās | distābās | distābis | distitistī | distiterās | distiteris |
| 3rd sg. | distat | distābat | distābit | distitit | distiterat | distiterit |
| 1st pl. | distāmus | distābāmus | distābimus | distitimus | distiterāmus | distiterimus |
| 2nd pl. | distātis | distābātis | distābitis | distitistis | distiterātis | distiteritis |
| 3rd pl. | distant | distābant | distābunt | distitērunt distitēre | distiterant | distiterint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | distem | distārem | distiterim | distitissem |
| 2nd sg. | distēs | distārēs | distiterīs | distitissēs |
| 3rd sg. | distet | distāret | distiterit | distitisset |
| 1st pl. | distēmus | distārēmus | distiterīmus | distitissēmus |
| 2nd pl. | distētis | distārētis | distiterītis | distitissētis |
| 3rd pl. | distent | distārent | distiterint | distitissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | distā | — |
| pres. 2nd pl. | distāte | — |
| fut. 2nd sg. | distātō | — |
| fut. 3rd sg. | distātō | — |
| fut. 2nd pl. | distātōte | — |
| fut. 3rd pl. | distantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | distāre | — |
| perfect infinitive | distitisse distāvisse | — |
| present participle | distāns | — |
| future participle | distātūra distātūrā, distātūrae, distātūram, distātūrārum, distātūrās, distātūre, distātūrī, distātūrīs, distātūrō, distātūrōrum, distātūrōs, distātūrum, distātūrus | — |
gerunddistandī, distandō, distandum
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- paribus intervallis distare
- to be equidistant.
di-sto, āre (
I. perf. distiti, only Boëth. in Porphyr. 4, p. 89), v. n., to stand apart, to be separate, distant (freq. and class.).
I. Lit. (cf. absum), absol.:
quantum summa labra (fossae) distabant, Caes. B. G. 7, 72, 1; cf. id. ib. 4, 17, 6; Cic. Phil. 2, 27, 67; Liv. 33, 1; Ov. M. 2, 241 et saep.—With inter se: turres pedes LXXX. inter se distant, Caes. B. G. 7, 72 fin.: trabes inter se binos pedes, id. ib. 7, 23, 1; cf. id. B. C. 2, 10, 2: inter se modicum spatium, Liv. 8, 8, 5: multum sidera inter se, Cic. Tusc. 5, 24, 69: hastati inter se modicum spatium, Liv. 8, 8 et saep.—With a or ab: (imago) distare a speculo, Lucr. 4, 289; so, castra ab castris, Caes. B. C. 1, 82, 3: terra ab hujus terrae continuatione, Cic. N. D. 2, 66 al.—With simple abl.: cum tanto Phrygiā Gallica distet humus, Ov. F. 4, 362; cf. id. M. 3, 145; also: foro nimium distare Carinas, Hor. Ep. 1, 7, 48: spatium, Ov. M. 11, 715. —B. Transf., of remoteness in time:
non multum aetate distantes, Quint. 12, 10, 4: non multum inter se distantes tempore, ib. § 11: quantum distet ab Inacho Codrus, Hor. C. 3, 19, 1: haud multum distanti tempore, Tac. A. 3, 24.II. Trop., of quality, to differ, be different=differre, discrepare (freq.):
ut distare aliquid aut ex aliqua parte differre videatur, Cic. Caecin. 14; cf.: quia res differebant, nomina rerum distare voluerunt, id. Top. 8, 34: moribus et legibus distant (civitates), Quint. 5, 10, 40; cf. id. 6, 4, 21: in totum metaphora brevior est similitudo, eoque distat, quod, etc., id. 8, 6, 8: multum inter se distant istae facultates longeque sunt diversae atque sejunctae, Cic. de Or. 1, 49, 215: multum inter se genera dicendi, id. Or. 16, 52; Quint. 7, 2, 3: hominum vita tantum distat a victu et cultu bestiarum, Cic. Off. 2, 4, 15; so with ab, id. ib. 3, 17, 71; id. Rosc. Am. 15, 44; id. de Or. 2, 65, 263; Quint. 5, 10, 114; Hor. S. 2, 2, 53; Ov. Tr. 1, 2, 11 al.; cf.: quid enim tam distans quam a severitate comitas? Cic. Or. 10, 34. —With dat.: infido scurrae distabit amicus, Hor. Ep. 1, 18, 4; so, paulum sepultae inertiae celata virtus, id. C. 4, 9, 29: quid aera lupinis, id. Ep. 1, 7, 23: pulchra et exactis minimum distantia, id. ib. 2, 1, 72: enthymema syllogismo, Quint. 5, 10, 7 al.— Impers.: distat, there is a difference: distat, sumasne pudenter An rapias, Hor. Ep. 1, 17, 44; 2, 2, 195; id. S. 2, 3, 210; Quint. 5, 10, 26.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dī-stō —, —, āre,
to stand apart, be separate, be distant: quantum tignorum iunctura distabat, Cs.: Nec longo distant (regna) cursu, V.: inter se, Cs.: non amplius pedum milibus II ab castris castra distabant, Cs.: tanto, O.: foro nimium distare Carinas, H.—In time: quantum ab Inacho, H. — To differ, be different, be unlike: quantum distet argumentatio ab re: ultima distant, O.: Sordidus a tenui victu distabit, H.: stoica dogmata A cynicis tunicā distantia, Iu.: Paulum distat inertiae Celata virtus, H.: aera lupinis, H.: facta minis, O.—Impers, there is a difference, it makes a difference, is important: ut distare aliquid videatur, utrum, etc.: Stultitiāne erret, nihilum distabit, an ira, H.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindistō
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti Proto-Italic *staējō Proto-Italic *staēō Latin stō Latin distō From dis- + stō (“stand”).
Descendants
- Catalandistar
- Italiandistare
- Portuguesedistar
- Spanishdistar
- Galiciandistar
- Old Irishdi·tá