noun · femininefirst declension
dissonantia
dissonantia f (genitive dissonantiae)
Meaning
- femininedissonance, discrepancy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dissonantia | dissonantiae |
| genitive | dissonantiae | dissonantiārum |
| dative | dissonantiae | dissonantiīs |
| accusative | dissonantiam | dissonantiās |
| ablative | dissonantiā | dissonantiīs |
| vocative | dissonantia | dissonantiae |
dissŏnantĭa, ae, f. id.,
I. dissonance, discrepancy (late Lat.), Claud. Mam. de Stat. An. 2, 21.
Origins
Descendants
- Catalandissonància
- Englishdissonancefrom Middle French dissonance
- Frenchdissonancefrom Middle French dissonance
- GermanDissonanzfrom Middle French dissonance
- Polishdysonansfrom Middle French dissonance
In English words that came into English from dissonantia
- dissonancedissonantia