LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dissolūbilis

dissolūbilis (neuter dissolūbile, comparative dissolūbilius)
Classical[dɪs.sɔˈɫuː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[dis.soˈluː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationdissoluble, able to be dissolved

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedissolūbilisdissolūbilisdissolūbile
genitivedissolūbilisdissolūbilisdissolūbilis
dativedissolūbilīdissolūbilīdissolūbilī
accusativedissolūbilemdissolūbilemdissolūbile
ablativedissolūbilīdissolūbilīdissolūbilī
vocativedissolūbilisdissolūbilisdissolūbile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedissolūbilēsdissolūbilēsdissolūbilia
genitivedissolūbiliumdissolūbiliumdissolūbilium
dativedissolūbilibusdissolūbilibusdissolūbilibus
accusativedissolūbilīs
dissolūbilēs
dissolūbilīs
dissolūbilēs
dissolūbilia
ablativedissolūbilibusdissolūbilibusdissolūbilibus
vocativedissolūbilēsdissolūbilēsdissolūbilia

dissŏlūbĭlis, e, adj. dissolvo,
I. that may be dissolved, dissoluble: mortale omne animal et dissolubile et dividuum sit necesse est, Cic. N. D. 3, 12, 29: coagmentatio, id. ib. 1, 8, 20; Lact. 2, 8, 39; 4, 8, 10.— Comp.: mutabilius et dissolubilius, Aug. de Genes. 8.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin dissolūbilis From dissolvō (“to dissolve”) + -bilis.

In English words that came into English from dissolūbilis

  • indissolubleindissolubilis
  • dissolubledissolūbilis

Quick answers

What does dissolūbilis mean in Latin?
dissolūbilis, a adjective, means “dissoluble, able to be dissolved”.
How do you pronounce dissolūbilis?
In classical Latin, [dɪs.sɔˈɫuː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [dis.soˈluː.bi.lis].