adjectivethird-declension two-termination adjective
dissolūbilis
dissolūbilis (neuter dissolūbile, comparative dissolūbilius)
Classical[dɪs.sɔˈɫuː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[dis.soˈluː.bi.lis]
Meaning
- two terminationdissoluble, able to be dissolved
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dissolūbilis | dissolūbilis | dissolūbile |
| genitive | dissolūbilis | dissolūbilis | dissolūbilis |
| dative | dissolūbilī | dissolūbilī | dissolūbilī |
| accusative | dissolūbilem | dissolūbilem | dissolūbile |
| ablative | dissolūbilī | dissolūbilī | dissolūbilī |
| vocative | dissolūbilis | dissolūbilis | dissolūbile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dissolūbilēs | dissolūbilēs | dissolūbilia |
| genitive | dissolūbilium | dissolūbilium | dissolūbilium |
| dative | dissolūbilibus | dissolūbilibus | dissolūbilibus |
| accusative | dissolūbilīs dissolūbilēs | dissolūbilīs dissolūbilēs | dissolūbilia |
| ablative | dissolūbilibus | dissolūbilibus | dissolūbilibus |
| vocative | dissolūbilēs | dissolūbilēs | dissolūbilia |
dissŏlūbĭlis, e, adj. dissolvo,
I. that may be dissolved, dissoluble:
mortale omne animal et dissolubile et dividuum sit necesse est, Cic. N. D. 3, 12, 29: coagmentatio, id. ib. 1, 8, 20; Lact. 2, 8, 39; 4, 8, 10.— Comp.: mutabilius et dissolubilius, Aug. de Genes. 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dissolūbilis e, adj.
dissolvo, that may be dissolved, dissoluble : coagmentatio: animal.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin dissolūbilis From dissolvō (“to dissolve”) + -bilis.
In English words that came into English from dissolūbilis
- indissolubleindissolubilis
- dissolubledissolūbilis