LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dissecō

dissecō (present infinitive dissecāre, perfect active dissecuī, supine dissectum)
Classical[ˈdɪs.sɛ.koː]Ecclesiastical[ˈdis.se.ko]

Meaning

  1. to cut into pieces
  2. to dissect, dismember

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dissecōdissecābamdissecābōdissecuīdissecueramdissecuerō
2nd sg.dissecāsdissecābāsdissecābisdissecuistīdissecuerās
dissecārās
dissecueris
3rd sg.dissecatdissecābatdissecābitdissecuitdissecueratdissecuerit
1st pl.dissecāmusdissecābāmusdissecābimusdissecuimusdissecuerāmusdissecuerimus
2nd pl.dissecātisdissecābātisdissecābitisdissecuistisdissecuerātisdissecueritis
3rd pl.dissecantdissecābantdissecābuntdissecuērunt
dissecuēre
dissecuerantdissecuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dissecemdissecāremdissecuerimdissecuissem
dissecāssem
2nd sg.dissecēsdissecārēsdissecuerīsdissecuissēs
dissecāssēs
3rd sg.dissecetdissecāretdissecueritdissecuisset
1st pl.dissecēmusdissecārēmusdissecuerīmusdissecuissēmus
2nd pl.dissecētisdissecārētisdissecuerītisdissecuissētis
3rd pl.dissecentdissecārentdissecuerintdissecuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dissecordissecābardissecābor
2nd sg.dissecāris
dissecāre
dissecābāris
dissecābāre
dissecāberis
dissecābere
3rd sg.dissecāturdissecābāturdissecābitur
1st pl.dissecāmurdissecābāmurdissecābimur
2nd pl.dissecāminīdissecābāminīdissecābiminī
3rd pl.dissecanturdissecābanturdissecābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dissecerdissecārer
2nd sg.dissecēris
dissecēre
dissecārēris
dissecārēre
3rd sg.dissecēturdissecārētur
1st pl.dissecēmurdissecārēmur
2nd pl.dissecēminīdissecārēminī
3rd pl.dissecenturdissecārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dissecādissecāre
pres. 2nd pl.dissecātedissecāminī
fut. 2nd sg.dissecātōdissecātor
fut. 3rd sg.dissecātōdissecātor
fut. 2nd pl.dissecātōte—
fut. 3rd pl.dissecantōdissecantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedissecāredissecārī
perfect infinitivedissecuisse
dissecāsse
dissectum esse
future infinitivedissectūrum essedissectum īrī
present participledissecāns—
perfect participle—dissectus
dissecta, dissectā, dissectae, dissectam, dissectārum, dissectās, dissecte, dissectī, dissectīs, dissectō, dissectōrum, dissectōs
future participledissectūrus
dissectūra, dissectūrā, dissectūrae, dissectūram, dissectūrārum, dissectūrās, dissectūre, dissectūrī, dissectūrīs, dissectūrō, dissectūrōrum, dissectūrōs, dissectūrum
dissecandus
dissecanda, dissecandā, dissecandae, dissecandam, dissecandārum, dissecandās, dissecande, dissecandīs, dissecandōrum, dissecandōs
gerunddissecandī, dissecandō, dissecandumsupinedissectum, dissectū

dis-sĕco (dissĭc-), ŭi, ctum, 1, v. a.,
I. to cut asunder, cut in pieces, cut up, dissect (post-Aug.; esp. freq. in Pliny the elder— cf.: seco, meto, findo, scindo): unionem, Plin. 9, 35, 58, § 121: pectus, id. 11, 37, 70, § 185: caput viperae, id. 29, 4, 21, § 69: mures, id. 30, 9, 23, § 76: ranas, id. 32, 9, 36, § 111: multos medios serra, Suet. Calig. 27; App. M. 8, p. 214.—
II. Trop.: dissecari cordibus suis, to be cut to the heart, Vulg. Act. 7, 54 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindissecō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin dissecō From dis- + secō.

Descendants
  • Catalandissecar
  • Englishdissect
  • Frenchdisséquer
  • Italiandissecare
  • Portuguesedissecar
  • Romaniandiseca
  • Spanishdisecar
  • Aromaniandisic
  • Aromaniandisicu
  • Aromaniandãsic

In English words that came into English from dissecō

  • dissectdissectus
  • dissectiondissectio

Quick answers

What does dissecō mean in Latin?
dissecō, a verb, means “to cut into pieces; to dissect, dismember”.
What are the principal parts of dissecō?
dissecō, dissecāre, dissecuī, dissectum (first conjugation).
How do you pronounce dissecō?
In classical Latin, [ˈdɪs.sɛ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdis.se.ko].
Where does dissecō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin dissecō.