noun · femininethird declension
dispertītiō
dispertītiō f (genitive dispertītiōnis)
Meaning
- division, distribution
- destruction
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dispertītiō | dispertītiōnēs |
| genitive | dispertītiōnis | dispertītiōnum |
| dative | dispertītiōnī | dispertītiōnibus |
| accusative | dispertītiōnem | dispertītiōnēs |
| ablative | dispertītiōne | dispertītiōnibus |
| vocative | dispertītiō | dispertītiōnēs |
dispertītĭo, ōnis, f. dispertio,
I. a division, destruction:
urbis, Cic. Phil. 3, 12, 30 fin. (where disperditio is a false reading, but v. dispersio); Tert. adv. Herm. 31.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dispertītiō ōnis, f
dispertio, a destruction : urbis (dub.).