LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dispēnsō

dispēnsō (present infinitive dispēnsāre, perfect active dispēnsāvī, supine dispēnsātum)
Classical[dɪsˈpẽː.soː]Ecclesiastical[disˈpɛn.so]

Meaning

  1. to dispense, distribute
  2. to manage, regulate, control

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dispēnsōdispēnsābamdispēnsābōdispēnsāvīdispēnsāveramdispēnsāverō
dispēnsārō
2nd sg.dispēnsāsdispēnsābāsdispēnsābisdispēnsāvistī
dispēnsāstī
dispēnsāverās
dispēnsārās
dispēnsāveris
3rd sg.dispēnsatdispēnsābatdispēnsābitdispēnsāvitdispēnsāverat
dispēnsārat
dispēnsāverit
dispēnsārit
1st pl.dispēnsāmusdispēnsābāmusdispēnsābimusdispēnsāvimusdispēnsāverāmusdispēnsāverimus
dispēnsārimus
2nd pl.dispēnsātisdispēnsābātisdispēnsābitisdispēnsāvistis
dispēnsāstis
dispēnsāverātis
dispēnsārātis
dispēnsāveritis
dispēnsāritis
3rd pl.dispēnsantdispēnsābantdispēnsābuntdispēnsāvērunt
dispēnsāvēre, dispēnsārunt
dispēnsāverant
dispēnsārant
dispēnsāverint
dispēnsārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dispēnsemdispēnsāremdispēnsāverim
dispēnsārim
dispēnsāvissem
dispēnsāssem
2nd sg.dispēnsēsdispēnsārēsdispēnsāverīsdispēnsāvissēs
dispēnsāssēs
3rd sg.dispēnsetdispēnsāretdispēnsāverit
dispēnsārit
dispēnsāvisset
dispēnsāsset
1st pl.dispēnsēmusdispēnsārēmusdispēnsāverīmus
dispēnsārīmus
dispēnsāvissēmus
dispēnsāssēmus
2nd pl.dispēnsētisdispēnsārētisdispēnsāverītis
dispēnsārītis
dispēnsāvissētis
dispēnsāssētis
3rd pl.dispēnsentdispēnsārentdispēnsāverint
dispēnsārint
dispēnsāvissent
dispēnsāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dispēnsordispēnsābardispēnsābor
2nd sg.dispēnsāris
dispēnsāre
dispēnsābāris
dispēnsābāre
dispēnsāberis
dispēnsābere
3rd sg.dispēnsāturdispēnsābāturdispēnsābitur
1st pl.dispēnsāmurdispēnsābāmurdispēnsābimur
2nd pl.dispēnsāminīdispēnsābāminīdispēnsābiminī
3rd pl.dispēnsanturdispēnsābanturdispēnsābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dispēnserdispēnsārer
2nd sg.dispēnsēris
dispēnsēre
dispēnsārēris
dispēnsārēre
3rd sg.dispēnsēturdispēnsārētur
1st pl.dispēnsēmurdispēnsārēmur
2nd pl.dispēnsēminīdispēnsārēminī
3rd pl.dispēnsenturdispēnsārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dispēnsādispēnsāre
pres. 2nd pl.dispēnsātedispēnsāminī
fut. 2nd sg.dispēnsātōdispēnsātor
fut. 3rd sg.dispēnsātōdispēnsātor
fut. 2nd pl.dispēnsātōte—
fut. 3rd pl.dispēnsantōdispēnsantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedispēnsāredispēnsārī
perfect infinitivedispēnsāvisse
dispēnsāsse
dispēnsātum esse
future infinitivedispēnsātūrum essedispēnsātum īrī
present participledispēnsāns—
perfect participle—dispēnsātus
dispēnsāta, dispēnsātā, dispēnsātae, dispēnsātam, dispēnsātārum, dispēnsātās, dispēnsātī, dispēnsātōrum, dispēnsātōs
future participledispēnsātūrus
dispēnsātūra, dispēnsātūrā, dispēnsātūrae, dispēnsātūram, dispēnsātūrārum, dispēnsātūrās, dispēnsātūre, dispēnsātūrī, dispēnsātūrīs, dispēnsātūrō, dispēnsātūrōrum, dispēnsātūrōs, dispēnsātūrum
dispēnsandus
dispēnsanda, dispēnsandā, dispēnsandae, dispēnsandam, dispēnsandārum, dispēnsandās, dispēnsande, dispēnsandīs, dispēnsandōrum, dispēnsandōs
gerunddispēnsandī, dispēnsandō, dispēnsandumsupinedispēnsātum, dispēnsātū

dis-penso, āvi, ātum, 1, v. freq. a.
I. Orig. of money, to distribute by weight, to disburse, pay out (for syn. cf.: partior, impertio, distribuo, divido): ducentos nummos (sc. inter milites), Plaut. Bacch. 4, 9, 47.—
B. In gen., to manage, regulate household expenses: domesticas res, Cic. Att. 11, 1; cf. Juv. 7, 219: eligere aliquem ad dispensandam pecuniam, to have charge of the military chest, Nep. Con. 4.—Absol.: dispensat pueris vilicus, distributes rations, Mart. 12, 18, 22.—
II. Transf., of other things, to dispense, distribute, arrange (for syn. cf.: dispono, digero, ordino, compono).
A. Lit.: (fons) certis horarum spatiis dispensatur inter incolas, Plin. 18, 22, 51, § 188; Front. Aquaed. 9; Plin. 13, 13, 27, § 89: vitis aequa portione sucum proli suae dispensat, Col. 4, 24, 9: oscula suprema natos per omnes, Ov. M. 6, 278 (cf.: dividit oscula, Hor. C. 1, 36, 6): filum candelae, Juv. 3, 287: quem (annum) intercalaribus mensibus interponendis ita dispensavit (Numa), ut, etc., Liv. 1, 19 fin.—
B. Trop., to manage, regulate, control, distribute: inventa non solum ordine, sed etiam momento quodam atque judicio dispensare atque componere, Cic. de Or. 1, 31, 142: quasi dispensare rem publicam et in ea quodam modo vilicare, id. Rep. 5, 3, 5; Just. 7, 6, 4: laetitiam inter impotentes populi animos, i. e. to impart to them by degrees, Liv. 27, 50 fin.: male dispensata libertas, Sen. Ben. 1, 10: quae dispensant mortalia fata sorores, Ov. H. 12, 3 et saep.: consilium dispensandae cohonestandaeque victoriae imperatoribus majores dederunt nostri (qs. to arrange as the general's manager; the fig. acc. to I. B., v. also dispensator), Liv. 38, 47.—Absol.: si modo recte dispensare velis, to dispense, arrange ( = administrare), Hor. S. 1, 2, 75.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindispēnsō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *(s)pend- Proto-Indo-European *(s)péndeti Proto-Italic *pendō Latin pendō Latin pēnsō Latin dispēnsō From dis- + pēnsō.

Descendants
  • Catalandispensar
  • Frenchdépenser
  • Italiandispensare
  • Portuguesedispensar
  • Romaniandispensa
  • Spanishdispensar
  • Galiciandispensar
  • Siciliandispisari

In English words that came into English from dispēnsō

  • dispensedispēnsō
  • dispenserdispensator
  • dispensatordispēnsātor
  • dispensatrixdispēnsātrīx

Quick answers

What does dispēnsō mean in Latin?
dispēnsō, a verb, means “to dispense, distribute; to manage, regulate, control”.
What are the principal parts of dispēnsō?
dispēnsō, dispēnsāre, dispēnsāvī, dispēnsātum (first conjugation).
How do you pronounce dispēnsō?
In classical Latin, [dɪsˈpẽː.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [disˈpɛn.so].
Where does dispēnsō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin dispēnsō.
Which English words come from dispēnsō?
English words that go back to Latin dispēnsō include dispense, dispenser, dispensator and dispensatrix.