LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

dispendō1

dispendō (present infinitive dispendere, perfect active dispendī, supine dispēnsum)

Meaning

  1. to dispense, distribute

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dispendōdispendēbamdispendamdispendīdispenderamdispenderō
2nd sg.dispendisdispendēbāsdispendēsdispendistīdispenderāsdispenderis
3rd sg.dispenditdispendēbatdispendetdispenditdispenderatdispenderit
1st pl.dispendimusdispendēbāmusdispendēmusdispendimusdispenderāmusdispenderimus
2nd pl.dispenditisdispendēbātisdispendētisdispendistisdispenderātisdispenderitis
3rd pl.dispenduntdispendēbantdispendentdispendērunt
dispendēre
dispenderantdispenderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dispendamdispenderemdispenderimdispendissem
2nd sg.dispendāsdispenderēsdispenderīsdispendissēs
3rd sg.dispendatdispenderetdispenderitdispendisset
1st pl.dispendāmusdispenderēmusdispenderīmusdispendissēmus
2nd pl.dispendātisdispenderētisdispenderītisdispendissētis
3rd pl.dispendantdispenderentdispenderintdispendissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dispendordispendēbardispendar
2nd sg.dispenderis
dispendere
dispendēbāris
dispendēbāre
dispendēris
dispendēre
3rd sg.dispenditurdispendēbāturdispendētur
1st pl.dispendimurdispendēbāmurdispendēmur
2nd pl.dispendiminīdispendēbāminīdispendēminī
3rd pl.dispendunturdispendēbanturdispendentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dispendardispenderer
2nd sg.dispendāris
dispendāre
dispenderēris
dispenderēre
3rd sg.dispendāturdispenderētur
1st pl.dispendāmurdispenderēmur
2nd pl.dispendāminīdispenderēminī
3rd pl.dispendanturdispenderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dispendedispendere
pres. 2nd pl.dispenditedispendiminī
fut. 2nd sg.dispenditōdispenditor
fut. 3rd sg.dispenditōdispenditor
fut. 2nd pl.dispenditōte—
fut. 3rd pl.dispenduntōdispenduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedispenderedispendī
perfect infinitivedispendissedispēnsum esse
future infinitivedispēnsūrum essedispēnsum īrī
present participledispendēns—
perfect participle—dispēnsus
future participledispēnsūrusdispendendus
dispendundus
gerunddispendendī, dispendendō, dispendendumsupinedispēnsum, dispēnsū

dis-pendo, ĕre,
I. v. a., to weigh out (ante- and post-class.): in dispendendo, Varr. L. L. 5, § 183 Müll.: panis dispensus, i. e. dispensed, distributed, Prud. ap. Symm. 1, 584.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindispendō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *(s)pend- Proto-Indo-European *(s)péndeti Proto-Italic *pendō Latin pendō Latin dispendō From dis- (“asunder”) + pendō (“to weigh”).

In English words that came into English from dispendō

  • dispenddispendere
verbthird conjugation
dispendō2
dispendō (present infinitive dispendere, perfect active dispendī, supine dispessum)

Meaning

  1. to spread out, to stretch out, to extend, to expand

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dispendōdispendēbamdispendamdispendīdispenderamdispenderō
2nd sg.dispendisdispendēbāsdispendēsdispendistīdispenderāsdispenderis
3rd sg.dispenditdispendēbatdispendetdispenditdispenderatdispenderit
1st pl.dispendimusdispendēbāmusdispendēmusdispendimusdispenderāmusdispenderimus
2nd pl.dispenditisdispendēbātisdispendētisdispendistisdispenderātisdispenderitis
3rd pl.dispenduntdispendēbantdispendentdispendērunt
dispendēre
dispenderantdispenderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dispendamdispenderemdispenderimdispendissem
2nd sg.dispendāsdispenderēsdispenderīsdispendissēs
3rd sg.dispendatdispenderetdispenderitdispendisset
1st pl.dispendāmusdispenderēmusdispenderīmusdispendissēmus
2nd pl.dispendātisdispenderētisdispenderītisdispendissētis
3rd pl.dispendantdispenderentdispenderintdispendissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dispendordispendēbardispendar
2nd sg.dispenderis
dispendere
dispendēbāris
dispendēbāre
dispendēris
dispendēre
3rd sg.dispenditurdispendēbāturdispendētur
1st pl.dispendimurdispendēbāmurdispendēmur
2nd pl.dispendiminīdispendēbāminīdispendēminī
3rd pl.dispendunturdispendēbanturdispendentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dispendardispenderer
2nd sg.dispendāris
dispendāre
dispenderēris
dispenderēre
3rd sg.dispendāturdispenderētur
1st pl.dispendāmurdispenderēmur
2nd pl.dispendāminīdispenderēminī
3rd pl.dispendanturdispenderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dispendedispendere
pres. 2nd pl.dispenditedispendiminī
fut. 2nd sg.dispenditōdispenditor
fut. 3rd sg.dispenditōdispenditor
fut. 2nd pl.dispenditōte—
fut. 3rd pl.dispenduntōdispenduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedispenderedispendī
perfect infinitivedispendissedispessum esse
future infinitivedispessūrum essedispessum īrī
present participledispendēns—
perfect participle—dispessus
future participledispessūrusdispendendus
dispendundus
gerunddispendendī, dispendendō, dispendendumsupinedispessum, dispessū

dis-pendo,
I. to stretch out, v. dispando.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindispendō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Latin pandō Latin dispendō From dis- (“asunder”) + pandō (“spread”).

In English words that came into English from dispendō

  • dispensedispenso

Quick answers

What does dispendō mean in Latin?
dispendō, a verb, means “to dispense, distribute”.
What are the principal parts of dispendō?
dispendō, dispendere, dispendī, dispēnsum (third conjugation).
Where does dispendō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin dispendō.