LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

disparō

disparō (present infinitive disparāre, perfect active disparāvī, supine disparātum)
Classical[ˈdɪs.pa.roː]Ecclesiastical[ˈdis.pa.ro]

Meaning

  1. to separate, divide

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.disparōdisparābamdisparābōdisparāvīdisparāveramdisparāverō
disparārō
2nd sg.disparāsdisparābāsdisparābisdisparāvistī
disparāstī
disparāverās
disparārās
disparāveris
3rd sg.disparatdisparābatdisparābitdisparāvitdisparāverat
disparārat
disparāverit
disparārit
1st pl.disparāmusdisparābāmusdisparābimusdisparāvimusdisparāverāmusdisparāverimus
disparārimus
2nd pl.disparātisdisparābātisdisparābitisdisparāvistis
disparāstis
disparāverātis
disparārātis
disparāveritis
disparāritis
3rd pl.disparantdisparābantdisparābuntdisparāvērunt
disparāvēre, disparārunt
disparāverant
disparārant
disparāverint
disparārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.disparemdisparāremdisparāverim
disparārim
disparāvissem
disparāssem
2nd sg.disparēsdisparārēsdisparāverīsdisparāvissēs
disparāssēs
3rd sg.disparetdisparāretdisparāverit
disparārit
disparāvisset
disparāsset
1st pl.disparēmusdisparārēmusdisparāverīmus
disparārīmus
disparāvissēmus
disparāssēmus
2nd pl.disparētisdisparārētisdisparāverītis
disparārītis
disparāvissētis
disparāssētis
3rd pl.disparentdisparārentdisparāverint
disparārint
disparāvissent
disparāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.disparordisparābardisparābor
2nd sg.disparāris
disparāre
disparābāris
disparābāre
disparāberis
disparābere
3rd sg.disparāturdisparābāturdisparābitur
1st pl.disparāmurdisparābāmurdisparābimur
2nd pl.disparāminīdisparābāminīdisparābiminī
3rd pl.disparanturdisparābanturdisparābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.disparerdisparārer
2nd sg.disparēris
disparēre
disparārēris
disparārēre
3rd sg.disparēturdisparārētur
1st pl.disparēmurdisparārēmur
2nd pl.disparēminīdisparārēminī
3rd pl.disparenturdisparārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.disparādisparāre
pres. 2nd pl.disparātedisparāminī
fut. 2nd sg.disparātōdisparātor
fut. 3rd sg.disparātōdisparātor
fut. 2nd pl.disparātōte—
fut. 3rd pl.disparantōdisparantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedisparāredisparārī
perfect infinitivedisparāvisse
disparāsse
disparātum esse
future infinitivedisparātūrum essedisparātum īrī
present participledisparāns—
perfect participle—disparātus
disparāta, disparātā, disparātae, disparātam, disparātārum, disparātās, disparātī, disparātōrum, disparātōs
future participledisparātūrus
disparātūra, disparātūrā, disparātūrae, disparātūram, disparātūrārum, disparātūrās, disparātūre, disparātūrī, disparātūrīs, disparātūrō, disparātūrōrum, disparātūrōs, disparātūrum
disparandus
gerunddisparandī, disparandō, disparandumsupinedisparātum, disparātū

dis-păro, āvi, ātum, 1,
I. v. a., to part, separate, divide (rare but class.).
I. In gen.: Juppiter nos per gentes alium alia disparat, Plaut. Rud. prol. 10: (Servius Tullius) seniores a junioribus divisit, eosque ita disparavit, ut, etc., Cic. Rep. 2, 22; * Caes. B. G. 7, 28 fin.: ab Euphrate brevi spatio disparatur, Amm. 14, 3, 3; 14, 8, 4.—
II. Trop.
A. In gen.: tot sententias in eandem rem, Gell. 11, 11, 4: ab omni turpitudinis labe disparata atque abjuncta divinitas, Arn. 3, p. 105.—
B. Esp., in rhet.: disparatum est id, quod ab aliqua re per oppositionem negationis separatur, hoc modo: sapere, non sapere, Cic. Inv. 1, 28, 42; cf. Quint. 5, 11, 31.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindisparō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Latin parō Latin disparō From dis- + parō (“arrange”).

Descendants
  • Catalandisparar
  • Englishdispair
  • Italiandisparare
  • Occitandesparar
  • Portuguesedisparar
  • Spanishdisparar
  • Asturiandisparar
  • Galiciandisparar

In English words that came into English from disparō

  • disparatedisparātus

Quick answers

What does disparō mean in Latin?
disparō, a verb, means “to separate, divide”.
What are the principal parts of disparō?
disparō, disparāre, disparāvī, disparātum (first conjugation).
How do you pronounce disparō?
In classical Latin, [ˈdɪs.pa.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdis.pa.ro].
Where does disparō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin disparō.