LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

discutiō

discutiō (present infinitive discutere, perfect active discussī, supine discussum)
Classical[dɪsˈkʊ.ti.oː]Ecclesiastical[disˈkut.t͡si.o]

Meaning

  1. to strike asunder, dash to pieces, shatter
  2. to scatter or disperse, dissipate (especially an enemy)
  3. Late LatinMedieval Latinto examine, discuss
    Quantus tremor est futurus, Quando Iudex est venturus,How great will be the tremor, when justice comes, strictly examining all things!c. 13th century, Dies irae

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.discutiōdiscutiēbamdiscutiamdiscussīdiscusseramdiscusserō
2nd sg.discutisdiscutiēbāsdiscutiēsdiscussistīdiscusserāsdiscusseris
3rd sg.discutitdiscutiēbatdiscutietdiscussitdiscusseratdiscusserit
1st pl.discutimusdiscutiēbāmusdiscutiēmusdiscussimusdiscusserāmusdiscusserimus
2nd pl.discutitisdiscutiēbātisdiscutiētisdiscussistisdiscusserātisdiscusseritis
3rd pl.discutiuntdiscutiēbantdiscutientdiscussērunt
discussēre
discusserantdiscusserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.discutiamdiscuteremdiscusserimdiscussissem
2nd sg.discutiāsdiscuterēsdiscusserīsdiscussissēs
3rd sg.discutiatdiscuteretdiscusseritdiscussisset
1st pl.discutiāmusdiscuterēmusdiscusserīmusdiscussissēmus
2nd pl.discutiātisdiscuterētisdiscusserītisdiscussissētis
3rd pl.discutiantdiscuterentdiscusserintdiscussissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.discutiordiscutiēbardiscutiar
2nd sg.discuteris
discutere
discutiēbāris
discutiēbāre
discutiēris
discutiēre
3rd sg.discutiturdiscutiēbāturdiscutiētur
1st pl.discutimurdiscutiēbāmurdiscutiēmur
2nd pl.discutiminīdiscutiēbāminīdiscutiēminī
3rd pl.discutiunturdiscutiēbanturdiscutientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.discutiardiscuterer
2nd sg.discutiāris
discutiāre
discuterēris
discuterēre
3rd sg.discutiāturdiscuterētur
1st pl.discutiāmurdiscuterēmur
2nd pl.discutiāminīdiscuterēminī
3rd pl.discutianturdiscuterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.discutediscutere
pres. 2nd pl.discutitediscutiminī
fut. 2nd sg.discutitōdiscutitor
fut. 3rd sg.discutitōdiscutitor
fut. 2nd pl.discutitōte—
fut. 3rd pl.discutiuntōdiscutiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivediscuterediscutī
perfect infinitivediscussissediscussum esse
future infinitivediscussūrum essediscussum īrī
present participlediscutiēns—
perfect participle—discussus
discussa, discussā, discussae, discussam, discussārum, discussās, discusse, discussīs, discussō, discussōrum, discussōs
future participlediscussūrus
discussūra, discussūrā, discussūrae, discussūram, discussūrārum, discussūrās, discussūre, discussūrī, discussūrīs, discussūrō, discussūrōrum, discussūrōs, discussūrum
discutiendus
discutiundus, discutienda, discutiendā, discutiendae, discutiendam, discutiendārum, discutiendās, discutiende, discutiendīs, discutiendōrum, discutiendōs
gerunddiscutiendī, discutiendō, discutiendumsupinediscussum, discussū

dis-cŭtĭo, cussi, cussum, 3, v. a. quatio,
I. to strike asunder, dash to pieces, shatter, etc.
I. In gen.: dentes, Lucil. ap. Non. 455, 18: deum delubra, Lucr. 6, 418; cf.: columna rostrata tota ad imum fulmine discussa est, Liv. 42, 20: ne saxa ex catapultis lateritium discuterent, Caes. B. C. 2, 9, 3; cf.: aliquantum muri tribus arietibus, Liv. 21, 12: rostro (navis) discusso, shattered, Auct. B. Alex. 46, 2; cf.: tempora cava ictu, Ov. M. 2, 625: ora saxo, id. ib. 4, 519: percussam aquam, Plin. 28, 8, 29, § 118: nubes, Ov. M. 15, 70: discussae jubae capiti, Verg. A. 9, 810 et saep.—
II. In partic.
A. In medic. lang., to scatter, disperse ( = digerere), Cels. 2, 17; 3, 15; Scrib. Comp. 43; Plin. 30, 15, 47, § 135 et saep. —
B. Pregn., to break up, scatter, disperse, dissipate.
1. Lit. (rarely): illos coetus, Liv. 2, 28; cf.: Boeoticum consilium, id. 42, 44: sole orto est discussa (caligo), id. 29, 27: caligo, Cic. Phil. 12, 2, 5; cf. umbras (sol), Verg. G. 3, 357; id. A. 12, 669: discussa nox, Luc. 5, 700.—Rarely with pers. objects: Cato discutit Etruscos, Gabinius Marsos, etc., routs, subdues, Flor. 3, 18, 13; cf.: hostiles turmae discussae, Amm. 25, 1.—Far more freq. and class.,
2. Trop.: terrorem animi tenebrasque, to disperse, dispel, Lucr. 1, 148; 2, 61 al.; cf. Cic. de Or. 3, 57: quod rem totam discusseram, had frustrated, brought to naught, id. Q. Fr. 2, 12; so freq.: rem, Liv. 34, 56; 39, 10; Suet. Dom. 2 al.: discutere et comprimere periculum consilio, Cic. Mur. 39, 84; so, periculum, Liv. 2, 52; Front. Strat. 2, 11, 4: captiones (shortly before: dissolvere interrogationes), Cic. Ac. 2, 15, 46: omnem ejus cunctationem, Asin. Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 2: disceptationem, Liv. 38, 13: crimen alicujus, Quint. 4, 2, 18: famam, Tac. H. 2, 9: fidem, Luc. 1, 119: consilia hostium, Front. Strat. 4, 7, 31: seditionem, id. ib. 1, 9, 2; Vell. 2, 81: bellum (with sepelire), id. 2, 75: nefas, Flor. 3, 18, 9 et saep. —Hence, * discussē, adv., only comp., minutely, accurately: explorare discussius, Mart. Cap. 9, § 891.!*? For the meaning to investigate, discuss (lit., to separate mentally, distinguish, as in disputare, discernere, etc.), which prevails in the post-class. derivatives: discussio, discussor, and discusse; as also in the Romance: discutere, discussare, discussione; discuter, discussion, etc., there appear to be no examples in the literary language.

Origins

From dis- + quatiō.

Descendants
  • Catalandiscutir
  • Englishdiscuss
  • Frenchdiscuter
  • Germandiskutieren
  • Germandiscutiren
  • Italiandiscutere
  • Portuguesediscutir
  • Romaniandiscuta
  • Spanishdiscutir
  • Galiciandiscutir

In English words that came into English from discutiō

  • discussdiscussus
  • discussiondiscussiō
  • discutientdiscutiens

Quick answers

What does discutiō mean in Latin?
discutiō, a verb, means “to strike asunder, dash to pieces, shatter; to scatter or disperse, dissipate (especially an enemy); to examine, discuss”.
What are the principal parts of discutiō?
discutiō, discutere, discussī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce discutiō?
In classical Latin, [dɪsˈkʊ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [disˈkut.t͡si.o].
Which English words come from discutiō?
English words that go back to Latin discutiō include discuss, discutient and discussion.