verbfirst conjugation
discordō
discordō (present infinitive discordāre, perfect active discordāvī, supine discordātum)
Classical[dɪsˈkɔr.doː]Ecclesiastical[disˈkɔr.do]
Meaning
- to disagree, quarrel (with)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
dissentiō, nōn concordōdiscordō -āre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 8
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | discordō | discordābam | discordābō | discordāvī | discordāveram | discordāverō discordārō |
| 2nd sg. | discordās | discordābās | discordābis | discordāvistī discordāstī | discordāverās discordārās | discordāveris |
| 3rd sg. | discordat | discordābat | discordābit | discordāvit | discordāverat discordārat | discordāverit discordārit |
| 1st pl. | discordāmus | discordābāmus | discordābimus | discordāvimus | discordāverāmus | discordāverimus discordārimus |
| 2nd pl. | discordātis | discordābātis | discordābitis | discordāvistis discordāstis | discordāverātis discordārātis | discordāveritis discordāritis |
| 3rd pl. | discordant | discordābant | discordābunt | discordāvērunt discordāvēre, discordārunt | discordāverant discordārant | discordāverint discordārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | discordem | discordārem | discordāverim discordārim | discordāvissem discordāssem |
| 2nd sg. | discordēs | discordārēs | discordāverīs | discordāvissēs discordāssēs |
| 3rd sg. | discordet | discordāret | discordāverit discordārit | discordāvisset discordāsset |
| 1st pl. | discordēmus | discordārēmus | discordāverīmus discordārīmus | discordāvissēmus discordāssēmus |
| 2nd pl. | discordētis | discordārētis | discordāverītis discordārītis | discordāvissētis discordāssētis |
| 3rd pl. | discordent | discordārent | discordāverint discordārint | discordāvissent discordāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | discordor | discordābar | discordābor |
| 2nd sg. | discordāris discordāre | discordābāris discordābāre | discordāberis discordābere |
| 3rd sg. | discordātur | discordābātur | discordābitur |
| 1st pl. | discordāmur | discordābāmur | discordābimur |
| 2nd pl. | discordāminī | discordābāminī | discordābiminī |
| 3rd pl. | discordantur | discordābantur | discordābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | discorder | discordārer |
| 2nd sg. | discordēris discordēre | discordārēris discordārēre |
| 3rd sg. | discordētur | discordārētur |
| 1st pl. | discordēmur | discordārēmur |
| 2nd pl. | discordēminī | discordārēminī |
| 3rd pl. | discordentur | discordārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | discordā | discordāre |
| pres. 2nd pl. | discordāte | discordāminī |
| fut. 2nd sg. | discordātō | discordātor |
| fut. 3rd sg. | discordātō | discordātor |
| fut. 2nd pl. | discordātōte | — |
| fut. 3rd pl. | discordantō | discordantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | discordāre | discordārī |
| perfect infinitive | discordāvisse discordāsse | discordātum esse |
| future infinitive | discordātūrum esse | discordātum īrī |
| present participle | discordāns | — |
| perfect participle | — | discordātus discordāta, discordātā, discordātae, discordātam, discordātārum, discordātās, discordātī, discordātōrum, discordātōs |
| future participle | discordātūrus discordātūra, discordātūrā, discordātūrae, discordātūram, discordātūrārum, discordātūrās, discordātūre, discordātūrī, discordātūrīs, discordātūrō, discordātūrōrum, discordātūrōs, discordātūrum | discordandus discordanda, discordandā, discordandae, discordandam, discordandārum, discordandās, discordande, discordandīs, discordandōrum, discordandōs |
gerunddiscordandī, discordandō, discordandumsupinediscordātum, discordātū
discordo, āre, v. n. id.,
I. to be at variance, to differ, to quarrel (rare but class.).
I. Lit.:
discordare inter se, Ter. And. 3, 3, 43: cupiditates in animis dissident atque discordant, Cic. Fin. 1, 13, 44: animus a se ipse dissidens secumque discordans, id. ib. 1, 18, 58: cum Cheruscis, Tac. A. 12, 28: adversus ventrem (membra), Quint. 5, 11, 19.—II. Transf., to be unlike, out of harmony with; to disagree, be inconsistent with, opposed to:
ab oratione (vox), id. 11, 3, 45; cf. id. 8, 3, 18: a se fortuna, Vell. 2, 53, 3: avaro parcus (with hilaris nepoti discrepet), Hor. Ep. 2, 2, 194.—Absol.: neu discordarent, Plaut. Merc. 2, 1, 7: eques, Hor. Ep. 2, 1, 185: patria, Tac. A. 1, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
discordō —, —, āre
discors, to be at variance, differ, quarrel : inter se, T.: cupiditates in animis discordant: animus secum discordans: patria, Ta.—Poet., to be unlike, be opposed : quantum discordet parcus avaro, H.: Si discordet eques, protests , H.— To mutiny , Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindiscordō
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin discors Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin discordō From discors + -ō.
Descendants
- Frenchdiscorder
- Italiandiscordare
- Portuguesediscordar
- Romaniandiscorda
- Spanishdiscordar
In English words that came into English from discordō
- discordantdiscordāre