noun · femininefirst declension
discordia
discordia f (genitive discordiae)
Classical[dɪsˈkɔr.di.a]Ecclesiastical[disˈkɔr.di.a]
Meaning
- femininedisagreement, dissension, variance, discord
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | discordia | discordiae |
| genitive | discordiae | discordiārum |
| dative | discordiae | discordiīs |
| accusative | discordiam | discordiās |
| ablative | discordiā | discordiīs |
| vocative | discordia | discordiae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- omnem memoriam discordiarum oblivione sempiterna delere (Phil. 1. 1. 1)
- to proclaim a general amnesty.
discordĭa, ae, f. discors,
I. disunion, disagreement, dissension, variance, discord (class.), Plaut. Truc. 2, 4, 66; Ter. Hec. 4, 4, 71; Cic. Tusc. 4, 9, 21; id. Lael. 7, 24; id. Off. 1, 25, 85; id. Mur. 39, 83; Sall. C. 5, 2; Liv. 2, 24 et saep.; Verg. E. 1, 72; id. A. 7, 545; Hor. Epod. 4, 2; id. S. 1, 4, 60 et saep. —In plur., Cic. Lael. 7, 23; id. Off. 1, 25, 86; id. Fin. 1, 13, 44; id. Mur. 23, 47; Suet. Calig. 26; id. Claud. 25; Vulg. Prov. 6, 19 et saep.—
B. Transf.
1. The subject of strife:
Idae et Phoebo discordia Eveni filia, Prop. 1, 2, 17.—2. Of inanimate things:
principiorum, Lucr. 5, 440: rerum, id. 6, 366: ponti, Luc. 5, 646: incertae mentis, Ov. M. 9, 630 et saep.—II. Personified: Discordia, the goddess of discord, the Greek Eris, Verg. A. 6, 280; 8, 702 Serv.; Stat. Th. 5, 74; Petr. 124, 27 sq.; Hyg. Fab. praef.—Hence, Discordiae malum, the famous apple of Eris in the fable, the apple of discord, Just. 12, 15, 11.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
discordia ae, f
discors, disunion, disagreement, dissension, variance, discord : confingis causas ad discordiam, T.: civilis, S.: facultas discordiae concitandae: duas ex unā civitate discordia fecerat, L.: perfecta tibi bello, V.: fratrum, O.: inter ipsos, L.: erga alqm, Ta.: non sedebantu<*> discordiae: tacitae: incertae mentis, inconsistency , O.: Idae et Phoebo, Eveni filia, the subject of strife , Pr.— Mutiny, rebellion , Ta.—Person., the goddess of discord , V.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindiscordia
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin discors Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin discordia From discors (“discordant”) + -ia.
Descendants
- Catalandiscòrdia
- Italiandiscordia
- Occitandiscòrdia
- Englishdiscordfrom Old French descorde
- Frenchdiscordfrom Old French descorde
- Portuguesediscórdia
- Romaniandiscordie
- Spanishdiscordia
- Galiciandiscordia
In English words that came into English from discordia
- discorddiscordia