adjectivethird-declension two-termination adjective
discordābilis
discordābilis (neuter discordābile)
Classical[dɪs.kɔrˈdaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[dis.korˈdaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationdisagreeing, inconsistent
- two terminationinharmonious, discordant
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | discordābilis | discordābilis | discordābile |
| genitive | discordābilis | discordābilis | discordābilis |
| dative | discordābilī | discordābilī | discordābilī |
| accusative | discordābilem | discordābilem | discordābile |
| ablative | discordābilī | discordābilī | discordābilī |
| vocative | discordābilis | discordābilis | discordābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | discordābilēs | discordābilēs | discordābilia |
| genitive | discordābilium | discordābilium | discordābilium |
| dative | discordābilibus | discordābilibus | discordābilibus |
| accusative | discordābilīs discordābilēs | discordābilīs discordābilēs | discordābilia |
| ablative | discordābilibus | discordābilibus | discordābilibus |
| vocative | discordābilēs | discordābilēs | discordābilia |
discordābĭlis, e, adj. discordo,
I. disagreeing, discordant:
ingenio haud discordabili, Plaut. Capt. 2, 3, 42.