LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dīritās

dīritās f (genitive dīritātis)

Meaning

  1. fearfulness, frightfulness
  2. misfortune

Declension

declension
formsingularplural
nominativedīritāsdīritātēs
genitivedīritātisdīritātum
dativedīritātīdīritātibus
accusativedīritātemdīritātēs
ablativedīritātedīritātibus
vocativedīritāsdīritātēs

dīrĭtas, ātis, f. dirus (rare but class.), lit. fearfulness, viz.,
I. Of fate, fatal mischief, misfortune: si qua invecta diritas casu foret, Cic. Poët. Tusc. 3, 14: totius diei, Suet. Ner. 8; cf. ominis, Gell. 4, 9, 10.—
II. Of character, fierceness, cruelty: omni diritate atque immanitate teterrimus, Cic. Vatin. 3 fin.: quanta in altero diritas, in altero comitas! id. de Sen. 18 fin.: morum (Tiberii), Suet. Tib. 21.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dīritās From dīrus + -tās.

Quick answers

What does dīritās mean in Latin?
dīritās, a noun, means “fearfulness, frightfulness; misfortune”.
What is the genitive of dīritās?
The genitive singular is dīritātis. dīritās is feminine, third declension.