LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dīmēnsiō

dīmēnsiō f (genitive dīmēnsiōnis)
Classical[diːˈmẽː.si.oː]Ecclesiastical[diˈmɛn.si.o]

Meaning

  1. measuring (out)
  2. measurement
  3. dimension

Declension

declension
formsingularplural
nominativedīmēnsiōdīmēnsiōnēs
genitivedīmēnsiōnisdīmēnsiōnum
dativedīmēnsiōnīdīmēnsiōnibus
accusativedīmēnsiōnemdīmēnsiōnēs
ablativedīmēnsiōnedīmēnsiōnibus
vocativedīmēnsiōdīmēnsiōnēs

dīmensĭo, ōnis, f. dimetior,
I. a measuring.
I. Prop.: quadrati, Cic. Tusc. 1, 24, 57.—
II. Transf., the axis of the earth, Hygin. Astr. 1, 3.—
2. Extent, dimensions, in gen., Macr. Somn. Scip. 1, 6, 36; 2, 2, 3 al.—So plur. Amm. 23, 6, 11.—
III. Trop.: vocum, Quint. 9, 4, 45: versuum, id. 48; cf. id. 52 and 85.

Origins

From dīmētior (“to measure out”) + -tiō.

Descendants
  • Catalandimensió
  • Englishdimension
  • Frenchdimension
  • GermanDimension
  • Italiandimensione
  • Occitandimension
  • Portuguesedimensão
  • Romaniandimensiune
  • Spanishdimensión
  • Asturiandimensión

Quick answers

What does dīmēnsiō mean in Latin?
dīmēnsiō, a noun, means “measuring (out); measurement; dimension”.
What is the genitive of dīmēnsiō?
The genitive singular is dīmēnsiōnis. dīmēnsiō is feminine, third declension.
How do you pronounce dīmēnsiō?
In classical Latin, [diːˈmẽː.si.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈmɛn.si.o].