LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dīlūcidus

dīlūcidus (feminine dīlūcida, neuter dīlūcidum, comparative dīlūcidior)
Classical[diːˈɫuː.kɪ.dʊs]Ecclesiastical[diˈluː.t͡ʃi.dus]

Meaning

  1. adjectiveclear, bright
  2. adjectivedistinct

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedīlūcidusdīlūcidadīlūcidum
genitivedīlūcidīdīlūcidaedīlūcidī
dativedīlūcidōdīlūcidaedīlūcidō
accusativedīlūcidumdīlūcidamdīlūcidum
ablativedīlūcidōdīlūcidādīlūcidō
vocativedīlūcidedīlūcidadīlūcidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedīlūcidīdīlūcidaedīlūcida
genitivedīlūcidōrumdīlūcidārumdīlūcidōrum
dativedīlūcidīsdīlūcidīsdīlūcidīs
accusativedīlūcidōsdīlūcidāsdīlūcida
ablativedīlūcidīsdīlūcidīsdīlūcidīs
vocativedīlūcidīdīlūcidaedīlūcida

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

lex iubet, vetat (dilucide, planissime)
the law orders, forbids (expressly, distinctly).

dīlūcĭdus, a, um, adj. diluceo,
I. clear, bright (syn.: clarus, illustris, perspicuus, conspicuus).
I. Lit. (rare): zmaragdi, Plin. 37, 5, 18, § 70.—
II. Trop., of speech, clear, plain, distinct, evident (in Cic. and Quint.): oratio, Cic. Fin. 3, 1, 3: verbis uti, id. Inv. 1, 20 fin.; cf. verba, Quint. 8 prooem. § 26: sermo, id. 5, 14, 33; 11, 1, 53: enuntiatio, id. 7, 3, 2 al.—Comp.: omnia dilucidiora non ampliora facientes, Cic. Or. 5 fin.—Sup. does not occur.—Adv.: dīlūcĭdē.
a. (Acc. to no. I.) Clearly, brightly: dilucidius flagrant, Plin. 37, 3, 12, § 48.—
b. (Acc. to no. II.) Plainly, evidently, distinctly: expedire, Ter. Ph. 2, 3, 52; cf. explicare, Cic. Div. 1, 51, 117: dilucide planeque dicere, id. Or. 23 fin.: rei dilucide magnificandi causa, Auct. Her. 3, 4, 8; cf. dicere, Quint. 8, 6, 52: lex vetat, Cic. Vat. 15 fin.: docere, Liv. 39, 47 al.—Comp., Cels. 2, 4.—Sup., Aug. ad Hier. Ep. 29, 2.

Origins

From dis- + lūcidus.

Quick answers

What does dīlūcidus mean in Latin?
dīlūcidus, a adjective, means “clear, bright; distinct”.
How do you pronounce dīlūcidus?
In classical Latin, [diːˈɫuː.kɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈluː.t͡ʃi.dus].