LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

dīlābor

dīlābor (present infinitive dīlābī, perfect active dīlāpsus sum)
Classical[diːˈɫaː.bɔr]Ecclesiastical[diˈlaː.bor]

Meaning

  1. deponentto melt away, dissolve
  2. deponentto fall apart, disintegrate, break up
  3. deponentto decay, collapse, perish
    Nam concordia parvae res crescunt, discordia maxumae dilabuntur.For with harmony, small things thrive, while with discord the greatest things decayGaius Sallustius Crispus, Bellum Iugurthinum, X.6
  4. deponentto flee, escape, scatter
  5. deponentto pass (of time)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dīlābordīlābēbardīlābar———
2nd sg.dīlāberis
dīlābere
dīlābēbāris
dīlābēbāre
dīlābēris
dīlābēre
———
3rd sg.dīlābiturdīlābēbāturdīlābētur———
1st pl.dīlābimurdīlābēbāmurdīlābēmur———
2nd pl.dīlābiminīdīlābēbāminīdīlābēminī———
3rd pl.dīlābunturdīlābēbanturdīlābentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dīlābardīlāberer——
2nd sg.dīlābāris
dīlābāre
dīlāberēris
dīlāberēre
——
3rd sg.dīlābāturdīlāberētur——
1st pl.dīlābāmurdīlāberēmur——
2nd pl.dīlābāminīdīlāberēminī——
3rd pl.dīlābanturdīlāberentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dīlābere—
pres. 2nd pl.dīlābiminī—
fut. 2nd sg.dīlābitor—
fut. 3rd sg.dīlābitor—
fut. 3rd pl.dīlābuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedīlābī—
perfect infinitivedīlāpsum esse—
future infinitivedīlāpsūrum esse—
present participledīlābēns—
perfect participledīlāpsus
dīlāpsa, dīlāpsā, dīlāpsae, dīlāpsam, dīlāpsārum, dīlāpsās, dīlāpse, dīlāpsī, dīlāpsīs, dīlāpsō, dīlāpsōrum, dīlāpsōs
—
future participledīlāpsūrus
dīlāpsūra, dīlāpsūrā, dīlāpsūrae, dīlāpsūram, dīlāpsūrārum, dīlāpsūrās, dīlāpsūre, dīlāpsūrī, dīlāpsūrīs, dīlāpsūrō, dīlāpsūrōrum, dīlāpsūrōs, dīlāpsūrum
dīlābendus
dīlābundus, dīlābenda, dīlābendā, dīlābendae, dīlābendam, dīlābendārum, dīlābendās, dīlābende, dīlābendīs, dīlābendōrum, dīlābendōs
gerunddīlābendī, dīlābendō, dīlābendumsupinedīlāpsum, dīlāpsū

dī-lābor, lapsus, 3,
I. v. dep. n., to fall asunder, go to pieces, melt away, dissolve (class.).
I. Lit.
A. In gen.: glacies liquefacta et dilapsa, Cic. N. D. 2, 10, 26; cf. nix, Liv. 21, 36, 6: nebula, id. 41, 2, 4: calor, Verg. A. 4, 705: Vulcanus (i. e. ignis), Hor. S. 1, 5, 73: aestus, Tac. A. 14, 32 et saep.—Of a river, to flow apart, flow away, hoc quasi rostro finditur Fibrenus, et divisus aequaliter ... rapideque dilapsus cito in unum confluit, Cic. Leg. 2, 3, 6: amnis presso in solum alveo dilabitur, Curt. 5, 4, 8; cf. Mütz. ad h. 1.—Poet.: ungula in quinos dilapsa ungues, divided, Ov. M. 1, 742: (Proteus) in aquas tenues dilapsus abibit, melting, Verg. G. 4, 410.—
B. In partic.
1. In the historians, of persons, esp. of soldiers, to move away in different directions, to flee, escape, scatter, disperse: exercitus amisso duce brevi dilabitur, Sall. J. 18, 3; so, absol., id. C. 57, 1; Nep. Eum. 3, 4; Liv. 9, 45; Front. Strat. 2, 1, 18 al.— With ab: ab signis, Liv. 23, 18; cf. id. 37, 20.—With ex or e, Liv. 6, 17; 24, 46, 4.— With in: in oppida, Liv. 8, 29; cf. id. 21, 32; 40, 33; Front. Strat. 3, 8, 3.—With ad, Suet. Calig. 48; Front. Strat. 3, 6, 3: domum, id. ib. 2, 12 fin.: ab eo, desert, Vulg. 1 Reg. 13, 8.—
2. Pregn., to tumble down, i. e. to fall to pieces, go to decay: monumenta virum dilapsa, Lucr. 5, 312; so of buildings, Liv. 4, 20 Drak.; Tac. A. 4, 43; id. H. 1, 68; 86 fin. al.: navis putris vetustate, Liv. 35, 26: supellex, Col. 12, 3, 5: cadavera tabo, Verg. G. 3, 557; cf.: corpora foeda, Ov. M. 7, 550: fax in cineres, Hor. C. 4, 13, 28 et saep.
II. Trop. (acc. to I. B. 2.), to go to decay, go to ruin, perish, be lost: male parta male dilabuntur, like our light come, light go, Poëta ap. Cic. Phil. 2, 27 (for which, disperire, Plaut. Poen. 4, 2, 22): ne omnia dilabantur, si unum aliquod effugerit, Cic. Tusc. 4, 5, 10: praeclarissime constituta, respublica, id. Off. 2, 23, 80: res familiaris, id. ib. 2, 18, 64: divitiae, vis corporis, etc., Sall. J. 2, 2: res maxumae (opp. crescere), id. ib. 10, 6: omnis invidia, id. ib. 27, 2: tempus, i. e. to slip away, id. ib. 36, 4: vectigalia publica negligentiā, i. e. to fall into confusion, Liv. 33, 46 fin.: curae inter nova gaudia, to vanish, Ov. P. 4, 4, 21 et saep.: sunt alii plures fortasse, sed meā memoriā dilabuntur, vanish, Cic. Phil. 13, 5, 11.—
2. Of time, to glide away, pass: dilapso tempore, Sall. J. 36, 4.

Origins

From dis- + lābor.

Quick answers

What does dīlābor mean in Latin?
dīlābor, a verb, means “to melt away, dissolve; to fall apart, disintegrate, break up; to decay, collapse, perish”.
What are the principal parts of dīlābor?
dīlābor, dīlābī, dīlāpsus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce dīlābor?
In classical Latin, [diːˈɫaː.bɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈlaː.bor].