noun · femininethird declension
dignitās
dignitās f (genitive dignitātis)
Classical[ˈdɪŋ.nɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈdiɲ.ɲi.tas]
№ 956 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- worth, worthiness, merit, desert
- fitness, suitability
- rank, status, standing, esteem, dignity
- dignity, greatness
deus ibi magna cum dignitate sedet
There the god sits with great dignity - metonymicallydignitary (a person of high rank, a person in high office)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
honor quem virtūs et vīta rēcta dant; vir magnae dignitātis.dignitās -ātis f — in Mille Verba, Basilica et Iūs
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dignitās | dignitātēs |
| genitive | dignitātis | dignitātum |
| dative | dignitātī | dignitātibus |
| accusative | dignitātem | dignitātēs |
| ablative | dignitāte | dignitātibus |
| vocative | dignitās | dignitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- dignitatis gradum ascendere
- to attain a position of dignity.
- dignitas est summa in aliquo
- to be in a dignified position.
- summa dignitate praeditum esse
- to be in a dignified position.
- dignitati suae servire, consulere
- to be careful of one's dignity.
- aliquem de dignitatis gradu demovere
- to overthrow a person (cf. sect. IX. 6).
- auctoritati, dignitati alicuius illudere
- to insult a person's dignity.
- auctoritatem or dignitatem sibi conciliare, parare
- to gain dignity; to make oneself a person of consequence.
- dignitatem suam tueri, defendere, retinere, obtinere
- to guard, maintain one's dignity.
5 more phrases
- aliquem ad summam dignitatem perducere (B. G. 7. 39)
- to elevate to the highest dignity.
- principem (primum), secundum locum dignitatis obtinere
- to occupy the first, second position in the state.
- aliquid alienum (a) dignitate sua or merely a se ducere
- to consider a thing beneath one's dignity.
- in altissimo dignitatis gradu collocatum, locatum, positum esse
- to occupy a very high position in the state.
- aliquem ex altissimo dignitatis gradu praecipitare (Dom. 37. 98)
- to depose, bring down a person from his elevated position.
dignĭtas, ātis (
I. gen. plur. dignitatum, Sen. Ben. 2, 17, 1; Plaut. Ep. 9, 5, 3; Vop. Florian. 6, 2:
-tatium, Sen. Polyb. 17, 2), f. dignus. I. Lit., a being worthy, worth, worthiness, merit, desert (so, rarely, and perh. only in Cic.):
Lamia petit praeturam: omnesque intelligunt nec dignitatem ei deesse nec gratiam, Cic. Fam. 11, 17; id. Agr. 2, 2, 3: dignitas consularis, a being worthy of the office of consul, id. Mur. 13: pro dignitate laudare, id. Rosc. Am. 12, 33.II. Meton. (the cause for the effect), dignity, greatness, grandeur, authority, rank (cf. honos, honestas, laus, existimatio, gloria, fama, nomen).
A. In gen.: mihi gratulabere, quod audisses me pristinam meam dignitatem obtinere. Ego autem, si dignitas est bene de re publica sentire, obtineo dignitatem meam;
sin autem in eo dignitas est, si, quod sentias, re efficere possis, ne vestigium quidem ullum est reliquum nobis dignitatis, Cic. Fam. 4, 14, 1; dignitas (est) alicujus honesta et cultu et honore et verecundia digna auctoritas, id. Inv. 2, 55, 156: cum pulchritudinis duo genera sint, quorum in altero venustas est, in altero dignitas; venustatem muliebrem ducere debemus, dignitatem virilem, id. Off. 1, 36, 130: formae, id. ib.; Suet. Claud. 30: corporis, Laber. ap. Macr. S. 2, 7; Nep. Dion. 1, 2; cf. also Cic. Inv. 2, 1; Vell. 2, 29; Plin. Pan. 4, 5: agere cum dignitate ac venustate, Cic. de Or. 1, 31, 142: personarum dignitas, id. ib. § 141: retinere in rebus asperis dignitatem, id. ib. 2, 85, 346: in senatu conservanda auctoritas, apud populum dignitas, Quint. 11, 3, 153 et saep.: celsissima sedes dignitatis atque honoris, Cic. Sull. 2, 5: ex tam alto dignitatis gradu, id. Lael. 3 fin.; cf. id. Rep. 1, 27 (twice): est in ipsis (liberis populis) magnus delectus hominum et dignitatum, id. ib. 1, 34: aliquem ex humili loco ad summam dignitatem perducere, Caes. B. G. 7, 39, 1: aliquem dignitate exaequare, Caes. B. C. 1, 4, 4: ut secundum locum dignitatis Remi obtinerent, id. B. G. 6, 12 fin.; 4, 17, 1; cf. id. ib. 6, 8, 1; 7, 66, 5; 7, 77, 6; id. B. C. 1, 9, 2 et saep.—B. In partic.
(a). Official dignity, honorable employment, office:
gratulor laetorque tum praesenti tum etiam sperata tua dignitate, Cic. Fam. 2, 9; id. ap. Quint. 7, 3, 35; cf. in plur., Plin. 21, 7, 21, § 44; id. Pan. 61, 2 al.— (b). Men holding high office, men in honorable employment:
cum dignitates abessent, Liv. 22, 40, 4; cf. Quint. 11, 1, 67.—C. Transf., of inanimate things, worth, value, excellence:
opsonii, Plaut. Bacch. 1, 2, 23: praeclara et plena dignitatis domus, Cic. Off. 1, 39; cf. porticus, id. Q. Fr. 3, 1, 1; id. de Or. 3, 46, 180: portus, urbis, Nep. Them. 6: loci, Suet. Calig. 41 al.: dignitas, quae est in latitudine pectoris, Quint. 11, 3, 141: verborum, Cic. Prov. Cons. 11, 27; Quint. 11, 3, 46; cf. id. 8, 3, 24: debita rerum, id. 12, 1, 8; cf. id. 8, 3, 38: subsequendi, id. 12, 11, 28: cum dignitate actionis, id. 5, 10, 54 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dīgnitās ātis, f
dignus, worth, merit, desert, character : tantum apud me dignitas potest, Cs.: honos dignitate impetratus: consularis, a claim to the consulship : pro dignitate laudare.— Greatness, majesty, dignity, grandeur, authority, rank, distinction, eminence, reputation, honor : consulis: summa in te: personarum: vostra, S.: celsissima sedes dignitatis. — Self-respect, personal dignity, honor : apud alium prohibet dignitas, T.: agere cum dignitate: neque suam pati dignitatem, ut, etc., Cs.: corporis, presence , N.— One in high office, an eminent man, dignitary : surrexisset Apronius, nova dignitas publicani: cum dignitates abessent, L.—Of things, worth, value, excellence . plena dignitatis domus: portus ut urbem dignitate aequiparet, N.: verborum.
Origins
- Proto-Indo-European*deḱ-
- Proto-Indo-European*deḱ-no
- Proto-Italic*dek-no-
- Latindignitās
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dignitās From dignus + -tās.
Descendants
- Catalandignitat
- Italiandignità
- Italiandegnità
- Occitandignitat
- Englishdaintyfrom Old French deintié
- Frenchdignitéfrom Old French dignité
- Englishdignityfrom Old French dignité
- Portuguesedignidade
- Portuguesedinidade
- Romaniandemnitate
In English words that came into English from dignitās
- dignitydignitās
- daintydignitātem