noun · masculinesecond declension
digitulus
digitulus m (genitive digitulī)
Classical[dɪˈɡɪ.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[diˈd͡ʒiː.tu.lus]
Meaning
- masculinea small finger
- broadlymasculinea bird's toe
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | digitulus | digitulī |
| genitive | digitulī | digitulōrum |
| dative | digitulō | digitulīs |
| accusative | digitulum | digitulōs |
| ablative | digitulō | digitulīs |
| vocative | digitule | digitulī |
dĭgĭtŭlus, i, m. dim. id.,
I. a little finger, Plaut. Rud. 3, 4, 15; id. Bacch. 4, 4, 24; Ter. Eun. 2, 2, 53; Varr. ap. Non. 135, 24: aniculae collum digitulis duobus oblidere, Cic. Scaur. Fragm. § 10 al.—
II. Transf., of the parrot's foot, a toe, App. Flor. 2, p. 349; of the claw of a crab, Varr. Sat. Men. 9, 1 Oehler (Riese, digitis).
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
digitulus ī, m dim.
digitus, a little finger , T.: aniculae collum digitulis oblidere.
Origins
Diminutive of digitus (“finger, toe”)
Descendants
- Englishdigitule