verbsecond conjugation, no passive
diffleō
diffleō (present infinitive difflēre, perfect active difflēvī, supine difflētum)
Classical[ˈdɪf.fɫe.oː]Ecclesiastical[ˈdif.fle.o]
Meaning
- raretransitiveto weep away or out
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | diffleō | difflēbam | difflēbō | difflēvī | difflēveram | difflēverō |
| 2nd sg. | difflēs | difflēbās | difflēbis | difflēvistī | difflēverās | difflēveris |
| 3rd sg. | difflet | difflēbat | difflēbit | difflēvit | difflēverat | difflēverit |
| 1st pl. | difflēmus | difflēbāmus | difflēbimus | difflēvimus | difflēverāmus | difflēverimus |
| 2nd pl. | difflētis | difflēbātis | difflēbitis | difflēvistis | difflēverātis | difflēveritis |
| 3rd pl. | difflent | difflēbant | difflēbunt | difflēvērunt difflēvēre | difflēverant | difflēverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | diffleam | difflērem | difflēverim | difflēvissem |
| 2nd sg. | diffleās | difflērēs | difflēverīs | difflēvissēs |
| 3rd sg. | diffleat | difflēret | difflēverit | difflēvisset |
| 1st pl. | diffleāmus | difflērēmus | difflēverīmus | difflēvissēmus |
| 2nd pl. | diffleātis | difflērētis | difflēverītis | difflēvissētis |
| 3rd pl. | diffleant | difflērent | difflēverint | difflēvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | difflē | — |
| pres. 2nd pl. | difflēte | — |
| fut. 2nd sg. | difflētō | — |
| fut. 3rd sg. | difflētō | — |
| fut. 2nd pl. | difflētōte | — |
| fut. 3rd pl. | difflentō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | difflēre | — |
| perfect infinitive | difflēvisse | — |
| future infinitive | difflētūrum esse | — |
| present participle | difflēns | — |
| future participle | difflētūrus | — |
gerunddifflendī, difflendō, difflendumsupinedifflētum, difflētū
Origins
From dis- + fleō (“weep”).