noun · femininefirst declension
differentia
differentia f (genitive differentiae)
Classical[dɪf.fɛˈrɛn.ti.a]Ecclesiastical[dif.feˈrɛn.t͡si.a]
Meaning
- femininedifference
- femininediversity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | differentia | differentiae |
| genitive | differentiae | differentiārum |
| dative | differentiae | differentiīs |
| accusative | differentiam | differentiās |
| ablative | differentiā | differentiīs |
| vocative | differentia | differentiae |
diffĕrentĭa, ae, f. differo,
I. a difference, diversity (cf.: discrepantia, distantia, discrimen, diversitas, variatio—good prose, esp. freq. in Quint.).
(a). With gen.:
honesti et decori, Cic. Off. 1, 27, 94: naturarum, id. ib. 1, 31, 112: morum, Petr. 84, 1: personarum, locorum temporumque, Quint. 12, 10, 70: nostri Graecique sermonis, id. 9, 4, 146 et saep.—In plur.: Graeci sermonis, Quint. 11, 2, 50.—(b). With in:
quanta differentia est in principiis naturalibus, Cic. Fin. 5, 7, 19; Quint. 3, 7, 25; 3, 8, 37; 7, 2, 48 et saep.—(g). Absol.:
ut facies infinitam habet differentiam, Quint. 11, 3, 18; so id. 9, 4, 45.—II. Esp. a species:
genus est notio ad pluris differentias pertinens, Cic. Top. 7, 31; cf.: definitionem omnem ex genere et differentia consistere, Gell. 4, 1, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
differentia ae, f
differo, a difference, diversity : honesti et decori: in principiis.— A species : (opp. genus).
Origins
From differēns + -ia.
Descendants
- Catalandiferència
- Italiandifferenza
- Occitandiferéncia
- Frenchdifférencefrom Old French difference
- Englishdifferencefrom Old French difference
- Portuguesediferença
- Romaniandiferență
- Spanishdiferencia
- Czechdiference
- Galiciandiferenza