noun · femininethird declension
dictātrīx
dictātrīx f (genitive dictātrīcis, masculine dictātor)
Classical[dɪkˈtaː.triːks]Ecclesiastical[dikˈtaː.triks]
Meaning
- humorouswoman in charge
Do hanc tibi florentem (mensam) florenti.
I give to your blooming self this copious meal. you shall here be master upon us.c. 197 BCE, Plautus, Persa 5.1.20
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dictātrīx | dictātrīcēs |
| genitive | dictātrīcis | dictātrīcum |
| dative | dictātrīcī | dictātrīcibus |
| accusative | dictātrīcem | dictātrīcēs |
| ablative | dictātrīce | dictātrīcibus |
| vocative | dictātrīx | dictātrīcēs |
Origins
From dictō (“to dictate, prescribe”) + -trīx f (“-ess”, feminine agentive suffix).
Descendants
- Englishdictatrix
- Frenchdictatrice
- Italiandittatrice