adjectivefirst/second-declension adjective
dicāculus
dicāculus (feminine dicācula, neuter dicāculum)
Classical[dɪˈkaː.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[diˈkaː.ku.lus]
Meaning
- adjectivetalkative, loquacious
- adjectiverarefacetious, witty
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dicāculus | dicācula | dicāculum |
| genitive | dicāculī | dicāculae | dicāculī |
| dative | dicāculō | dicāculae | dicāculō |
| accusative | dicāculum | dicāculam | dicāculum |
| ablative | dicāculō | dicāculā | dicāculō |
| vocative | dicācule | dicācula | dicāculum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dicāculī | dicāculae | dicācula |
| genitive | dicāculōrum | dicāculārum | dicāculōrum |
| dative | dicāculīs | dicāculīs | dicāculīs |
| accusative | dicāculōs | dicāculās | dicācula |
| ablative | dicāculīs | dicāculīs | dicāculīs |
| vocative | dicāculī | dicāculae | dicācula |
dĭcācŭlus, a, um, adj. id.. *
I. Talkative, loquacious:
amatrix, Plaut. As. 3, 1, 8.—II. Facetious, witty (perh. only in Appul.):
puella (with lepida), Ap. M. 2, p. 118, 2: sermo, id. ib. 3, 135, 9.—Adv.: dĭcācŭlē, keenly, satirically, facetiously: dixerat probrum, Ap. M. 1, p. 106, 20: tractabat lurconem, id. ib. 8, p. 213, 6.Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin dicāculus From dicāx (“sarcastic, witty”) + -ulus (forms diminutive forms of adjectives).