noun · femininethird declension
dēspectiō
dēspectiō f (genitive dēspectiōnis)
Meaning
- disdain
- contempt
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēspectiō | dēspectiōnēs |
| genitive | dēspectiōnis | dēspectiōnum |
| dative | dēspectiōnī | dēspectiōnibus |
| accusative | dēspectiōnem | dēspectiōnēs |
| ablative | dēspectiōne | dēspectiōnibus |
| vocative | dēspectiō | dēspectiōnēs |
dēspectĭo, ōnis, f. despicio,
I. a looking down upon; trop., a despising, contempt: humanarum opinionum, Cic. Fragm. ap. Non. 288, 24:
effundit despectionem super principes, Vulg. Job, 12, 21 al.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēspectiō From dēspiciō + -tiō.