LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēsecō

dēsecō (present infinitive dēsecāre, perfect active dēsecuī, supine dēsectum)
Classical[ˈdeː.sɛ.koː]Ecclesiastical[ˈdɛː.s̬e.ko]

Meaning

  1. to sever, cut off
  2. to cut, reap or mow (a crop)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēsecōdēsecābamdēsecābōdēsecuīdēsecueramdēsecuerō
2nd sg.dēsecāsdēsecābāsdēsecābisdēsecuistīdēsecuerāsdēsecueris
3rd sg.dēsecatdēsecābatdēsecābitdēsecuitdēsecueratdēsecuerit
1st pl.dēsecāmusdēsecābāmusdēsecābimusdēsecuimusdēsecuerāmusdēsecuerimus
2nd pl.dēsecātisdēsecābātisdēsecābitisdēsecuistisdēsecuerātisdēsecueritis
3rd pl.dēsecantdēsecābantdēsecābuntdēsecuērunt
dēsecuēre
dēsecuerantdēsecuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēsecemdēsecāremdēsecuerimdēsecuissem
2nd sg.dēsecēsdēsecārēsdēsecuerīsdēsecuissēs
3rd sg.dēsecetdēsecāretdēsecueritdēsecuisset
1st pl.dēsecēmusdēsecārēmusdēsecuerīmusdēsecuissēmus
2nd pl.dēsecētisdēsecārētisdēsecuerītisdēsecuissētis
3rd pl.dēsecentdēsecārentdēsecuerintdēsecuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēsecordēsecābardēsecābor
2nd sg.dēsecāris
dēsecāre
dēsecābāris
dēsecābāre
dēsecāberis
dēsecābere
3rd sg.dēsecāturdēsecābāturdēsecābitur
1st pl.dēsecāmurdēsecābāmurdēsecābimur
2nd pl.dēsecāminīdēsecābāminīdēsecābiminī
3rd pl.dēsecanturdēsecābanturdēsecābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēsecerdēsecārer
2nd sg.dēsecēris
dēsecēre
dēsecārēris
dēsecārēre
3rd sg.dēsecēturdēsecārētur
1st pl.dēsecēmurdēsecārēmur
2nd pl.dēsecēminīdēsecārēminī
3rd pl.dēsecenturdēsecārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēsecādēsecāre
pres. 2nd pl.dēsecātedēsecāminī
fut. 2nd sg.dēsecātōdēsecātor
fut. 3rd sg.dēsecātōdēsecātor
fut. 2nd pl.dēsecātōte—
fut. 3rd pl.dēsecantōdēsecantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēsecāredēsecārī
perfect infinitivedēsecuissedēsectum esse
future infinitivedēsectūrum essedēsectum īrī
present participledēsecāns—
perfect participle—dēsectus
future participledēsectūrus
dēsectūra, dēsectūrā, dēsectūrae, dēsectūram, dēsectūrārum, dēsectūrās, dēsectūre, dēsectūrī, dēsectūrīs, dēsectūrō, dēsectūrōrum, dēsectūrōs, dēsectūrum
dēsecandus
dēsecanda, dēsecandā, dēsecandae, dēsecandam, dēsecandārum, dēsecandās, dēsecande, dēsecandīs, dēsecandōrum, dēsecandōs
gerunddēsecandī, dēsecandō, dēsecandumsupinedēsectum, dēsectū

dē-sĕco, cŭi, ctum, 1,
I. v. a., to cut off, cut away (class.): vitem, Varr. R. R. 1, 41, 3: partes ex toto, Cic. Univ. 7: uvas a vite, Col. 12, 43, 1: segetes et prata, id. 11, 1, 8: spicas fascibus, Liv. 42, 64: particulam undique, * Hor. Od. 1, 16, 15; and poet.: saxa metallis, to carve out, Stat. S. 2, 2, 85: hordeum, pabulum, herbas, Caes. B. C. 3, 58, 5; cf. segetem, Liv. 2, 5: aures, Caes. B. G. 7, 4 fin.; cf. cervicem, Liv. 31, 34: spicas fascibus, id. 31, 34: collum, *Verg. A. 8, 438.—
II. Transf.: tu illud (prooemium) desecabis, hos agglutinabis, Cic. Att. 16, 6 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēsecō

Latin dē- Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin secō Latin dēsecō From dē- + secō.

Descendants
  • Englishdesecate

Quick answers

What does dēsecō mean in Latin?
dēsecō, a verb, means “to sever, cut off; to cut, reap or mow (a crop)”.
What are the principal parts of dēsecō?
dēsecō, dēsecāre, dēsecuī, dēsectum (first conjugation).
How do you pronounce dēsecō?
In classical Latin, [ˈdeː.sɛ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.s̬e.ko].
Where does dēsecō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēsecō.