LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

dēscrīptor

dēscrīptor m (genitive dēscrīptōris, feminine dēscrīptrīx)
Classical[deːˈskriːp.tɔr]Ecclesiastical[deˈskrip.tor]

Meaning

  1. Late Latindescriptor (that which describes)
    mōrum vitiōrumque pūblicōrum et dēscrīptor vērissimusand a most faithful descriptor of public morals and vices303 CE – 311 CE, Lactantius, Institutiones Divinae 5.9.19
    dēscrīptōribus gentiumfor the descriptors of nations [i.e. the ethnographers]380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 23.6.1

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēscrīptordēscrīptōrēs
genitivedēscrīptōrisdēscrīptōrum
dativedēscrīptōrīdēscrīptōribus
accusativedēscrīptōremdēscrīptōrēs
ablativedēscrīptōredēscrīptōribus
vocativedēscrīptordēscrīptōrēs

dēscriptor, ōris, m. describo,
I. a describer, delineator: morum, Lact. 5, 9, 19: descriptores gentium, ethnographers, Amm. 23, 6, 1.

Origins

From dēscrīptum + -tor.

Quick answers

What does dēscrīptor mean in Latin?
dēscrīptor, a noun, means “descriptor (that which describes)”.
What is the genitive of dēscrīptor?
The genitive singular is dēscrīptōris. dēscrīptor is masculine, third declension.
How do you pronounce dēscrīptor?
In classical Latin, [deːˈskriːp.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈskrip.tor].