adjectivefirst/second-declension adjective
dērīdiculus
dērīdiculus (feminine dērīdicula, neuter dērīdiculum)
Classical[deː.riːˈdɪ.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[de.riˈdiː.ku.lus]
Meaning
- adjectivevery laughable, ridiculous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dērīdiculus | dērīdicula | dērīdiculum |
| genitive | dērīdiculī | dērīdiculae | dērīdiculī |
| dative | dērīdiculō | dērīdiculae | dērīdiculō |
| accusative | dērīdiculum | dērīdiculam | dērīdiculum |
| ablative | dērīdiculō | dērīdiculā | dērīdiculō |
| vocative | dērīdicule | dērīdicula | dērīdiculum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dērīdiculī | dērīdiculae | dērīdicula |
| genitive | dērīdiculōrum | dērīdiculārum | dērīdiculōrum |
| dative | dērīdiculīs | dērīdiculīs | dērīdiculīs |
| accusative | dērīdiculōs | dērīdiculās | dērīdicula |
| ablative | dērīdiculīs | dērīdiculīs | dērīdiculīs |
| vocative | dērīdiculī | dērīdiculae | dērīdicula |
dērīdĭcŭlus, a, um, adj. derideo,
I. very laughable, ridiculous (not in Cic. and Caes.):
is deridiculu 'st omnibus, Plaut. Mil. 2, 1, 14: pueri, Gell. 13, 30, 9: versus, id. 12, 2, 3: quod est deridiculum, Varr. R. R. 1, 18, 5; so Liv. 39, 26.—And subst.: dērīdĭcŭ-lum, i, n., ridicule (subject.), or (object.) a mockery, game, an object of derision: quid tu me deridiculi gratia sic salutas? Plaut. Am. 2, 2, 50; id. Ps. 4, 5, 7; cf. Tac. A. 6, 2: deridiculo esse, id. ib. 3, 57: deridiculo corporis despiciendus, deformity, absurdity, id. ib. 12, 49: deridiculo haberi, a laughingstock, Ap. Flor. 1, no. 3, p. 341, 33.—In plur.: quod evenit usque ad deridicula quaedam, in some cases to an absurd extent, Quint. 1, 8, 21.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-rīdīculus adj.,
very laughable, ridiculous: deridiculum esse se reddere, etc., L. dub.—As subst n., an object of ridicule, laughing stock, mockery: deridiculo esse, Ta.: per deridiculum auditur, Ta.: corporis, ludicrousness, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindērīdiculus
Latin dē- Latin rīdiculus Latin dērīdiculus From dē- + rīdiculus (“laughable, silly”).