LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēprecātōrius

dēprecātōrius (feminine dēprecātōria, neuter dēprecātōrium)
Classical[deː.prɛ.kaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[de.pre.kaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivedeprecatory

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēprecātōriusdēprecātōriadēprecātōrium
genitivedēprecātōriīdēprecātōriaedēprecātōriī
dativedēprecātōriōdēprecātōriaedēprecātōriō
accusativedēprecātōriumdēprecātōriamdēprecātōrium
ablativedēprecātōriōdēprecātōriādēprecātōriō
vocativedēprecātōriedēprecātōriadēprecātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēprecātōriīdēprecātōriaedēprecātōria
genitivedēprecātōriōrumdēprecātōriārumdēprecātōriōrum
dativedēprecātōriīsdēprecātōriīsdēprecātōriīs
accusativedēprecātōriōsdēprecātōriāsdēprecātōria
ablativedēprecātōriīsdēprecātōriīsdēprecātōriīs
vocativedēprecātōriīdēprecātōriaedēprecātōria

dēprĕcātōrĭus, a, um, adj. deprecator,
I. deprecatory: verba, Vulg. 1 Macc. 10, 24.

Origins

From dēprecātor (“intercessor”), from dēprecor (“avert, warn off; deprecate”).

Descendants
  • Frenchdéprécatoire
  • Italiandeprecatorio

Quick answers

What does dēprecātōrius mean in Latin?
dēprecātōrius, a adjective, means “deprecatory”.
How do you pronounce dēprecātōrius?
In classical Latin, [deː.prɛ.kaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.pre.kaˈtɔː.ri.us].