LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēprecābundus

dēprecābundus (feminine dēprecābunda, neuter dēprecābundum)
Classical[deː.prɛ.kaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[de.pre.kaˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveearnestly entreating

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēprecābundusdēprecābundadēprecābundum
genitivedēprecābundīdēprecābundaedēprecābundī
dativedēprecābundōdēprecābundaedēprecābundō
accusativedēprecābundumdēprecābundamdēprecābundum
ablativedēprecābundōdēprecābundādēprecābundō
vocativedēprecābundedēprecābundadēprecābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēprecābundīdēprecābundaedēprecābunda
genitivedēprecābundōrumdēprecābundārumdēprecābundōrum
dativedēprecābundīsdēprecābundīsdēprecābundīs
accusativedēprecābundōsdēprecābundāsdēprecābunda
ablativedēprecābundīsdēprecābundīsdēprecābundīs
vocativedēprecābundīdēprecābundaedēprecābunda

dēprĕcābundus, a, um, adj. id.,
I. earnestly entreating: deprecabundus et genibus principis accidens, Tac. A. 15, 53.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēprecābundus

Latin dē- Proto-Indo-European *preḱ- Proto-Italic *preks Latin prex Latin precor Latin dēprecor Proto-Indo-European *bʰuH-der. Latin -bundus Latin dēprecābundus From dēprecor (“avert, warn off; deprecate”) + -bundus.

Quick answers

What does dēprecābundus mean in Latin?
dēprecābundus, a adjective, means “earnestly entreating”.
How do you pronounce dēprecābundus?
In classical Latin, [deː.prɛ.kaːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.pre.kaˈbun.dus].
Where does dēprecābundus come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēprecābundus.