noun · femininethird declension
dēprāvātiō
dēprāvātiō f (genitive dēprāvātiōnis)
Meaning
- perversion, distortion, corruption, depravity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēprāvātiō | dēprāvātiōnēs |
| genitive | dēprāvātiōnis | dēprāvātiōnum |
| dative | dēprāvātiōnī | dēprāvātiōnibus |
| accusative | dēprāvātiōnem | dēprāvātiōnēs |
| ablative | dēprāvātiōne | dēprāvātiōnibus |
| vocative | dēprāvātiō | dēprāvātiōnēs |
dēprāvātĭo, ōnis, f. depravo,
I. a perverting, distorting, corrupting, vitiating (freq. in Cic.; elsewh. rare).
I. Lit.:
distortio et depravatio quaedam (membrorum), Cic. Fin. 5, 12, 35; cf.: pedum, manuum, articulorum omnium depravationes, Sen. Ep. 24 med.: oris, Cic. de Or. 2, 62, 252.—II. Trop.:
depravatio et foeditas animi (c. c. deformitas corporis), Cic. Off. 3, 29, 105: verbi, id. Part. Or. 36, 127: consuetudinum, id. Leg. 1, 10, 29.—Absol.: nostra (c. c. superstitio), perversity, Cic. Div. 2, 67, 136.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēprāvātiō ōnis, f
depravo, a distortion : quaedam (membrorum): oris.—Fig., a perversion, corruption, vitiation : animi: consuetudinum: nostra, perversity .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēprāvātiō From dēprāvō + -tiō.
Descendants
- Catalandepravació
- Frenchdépravation
- Italiandepravazione
- Portuguesedepravação
- Romaniandepravațiune
- Spanishdepravación
In English words that came into English from dēprāvātiō
- depravationdēprāvātiō