LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēpilō

dēpilō (present infinitive dēpilāre, perfect active dēpilāvī, supine dēpilātum)
Classical[ˈdeː.pɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈdɛː.pi.lo]

Meaning

  1. to pull out the hair; to depilate
  2. to pluck feathers
  3. to peel the skin

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēpilōdēpilābamdēpilābōdēpilāvīdēpilāveramdēpilāverō
dēpilārō
2nd sg.dēpilāsdēpilābāsdēpilābisdēpilāvistī
dēpilāstī
dēpilāverās
dēpilārās
dēpilāveris
3rd sg.dēpilatdēpilābatdēpilābitdēpilāvitdēpilāverat
dēpilārat
dēpilāverit
dēpilārit
1st pl.dēpilāmusdēpilābāmusdēpilābimusdēpilāvimusdēpilāverāmusdēpilāverimus
dēpilārimus
2nd pl.dēpilātisdēpilābātisdēpilābitisdēpilāvistis
dēpilāstis
dēpilāverātis
dēpilārātis
dēpilāveritis
dēpilāritis
3rd pl.dēpilantdēpilābantdēpilābuntdēpilāvērunt
dēpilāvēre, dēpilārunt
dēpilāverant
dēpilārant
dēpilāverint
dēpilārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēpilemdēpilāremdēpilāverim
dēpilārim
dēpilāvissem
dēpilāssem
2nd sg.dēpilēsdēpilārēsdēpilāverīsdēpilāvissēs
dēpilāssēs
3rd sg.dēpiletdēpilāretdēpilāverit
dēpilārit
dēpilāvisset
dēpilāsset
1st pl.dēpilēmusdēpilārēmusdēpilāverīmus
dēpilārīmus
dēpilāvissēmus
dēpilāssēmus
2nd pl.dēpilētisdēpilārētisdēpilāverītis
dēpilārītis
dēpilāvissētis
dēpilāssētis
3rd pl.dēpilentdēpilārentdēpilāverint
dēpilārint
dēpilāvissent
dēpilāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēpilordēpilābardēpilābor
2nd sg.dēpilāris
dēpilāre
dēpilābāris
dēpilābāre
dēpilāberis
dēpilābere
3rd sg.dēpilāturdēpilābāturdēpilābitur
1st pl.dēpilāmurdēpilābāmurdēpilābimur
2nd pl.dēpilāminīdēpilābāminīdēpilābiminī
3rd pl.dēpilanturdēpilābanturdēpilābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēpilerdēpilārer
2nd sg.dēpilēris
dēpilēre
dēpilārēris
dēpilārēre
3rd sg.dēpilēturdēpilārētur
1st pl.dēpilēmurdēpilārēmur
2nd pl.dēpilēminīdēpilārēminī
3rd pl.dēpilenturdēpilārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēpilādēpilāre
pres. 2nd pl.dēpilātedēpilāminī
fut. 2nd sg.dēpilātōdēpilātor
fut. 3rd sg.dēpilātōdēpilātor
fut. 2nd pl.dēpilātōte—
fut. 3rd pl.dēpilantōdēpilantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēpilāredēpilārī
perfect infinitivedēpilāvisse
dēpilāsse
dēpilātum esse
future infinitivedēpilātūrum essedēpilātum īrī
present participledēpilāns—
perfect participle—dēpilātus
dēpilāta, dēpilātā, dēpilātae, dēpilātam, dēpilātārum, dēpilātās, dēpilātī, dēpilātōrum, dēpilātōs
future participledēpilātūrus
dēpilātūra, dēpilātūrā, dēpilātūrae, dēpilātūram, dēpilātūrārum, dēpilātūrās, dēpilātūre, dēpilātūrī, dēpilātūrīs, dēpilātūrō, dēpilātūrōrum, dēpilātūrōs, dēpilātūrum
dēpilandus
dēpilanda, dēpilandā, dēpilandae, dēpilandam, dēpilandārum, dēpilandās, dēpilande, dēpilandīs, dēpilandōrum, dēpilandōs
gerunddēpilandī, dēpilandō, dēpilandumsupinedēpilātum, dēpilātū

dē-pĭlo, no
I. perf., ātum, 1, v. a. id., to pull out the hair, pluck out the feathers.
I. Prop. (ante-class. and post-Aug., and rare): depilari magis quam amiciri, Tert. Pall. 4: perdicem, Apic. 6, 3; Mart. 9, 28: struthiocamelum, Sen. Cons. Sap. 17: amygdalae, Apic. 2, 2.—
II. Transf., dēpĭlātus, plucked, i. e. plundered, cheated, Lucil. ap. Non. 36, 28.—
B. To rub off the skin, peel: omnis umerus depilatus est, Vulg. Ezech. 29, 18.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēpilō

Latin de- Latin pilō Latin dēpilō From de- + pilō.

Descendants
  • Catalandepilar
  • Frenchdépiler
  • Italiandipelare
  • Italiandepilare
  • Portuguesedepilar
  • Romaniandăpăra
  • Romaniandepăra
  • Romaniandepila
  • Spanishdepilar
  • Englishdepilate

Quick answers

What does dēpilō mean in Latin?
dēpilō, a verb, means “to pull out the hair; to depilate; to pluck feathers”.
What are the principal parts of dēpilō?
dēpilō, dēpilāre, dēpilāvī, dēpilātum (first conjugation).
How do you pronounce dēpilō?
In classical Latin, [ˈdeː.pɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.pi.lo].
Where does dēpilō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēpilō.