adjectivefirst/second-declension adjective
denticulātus
denticulātus (feminine denticulāta, neuter denticulātum)
Classical[dɛn.tɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[den.ti.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivedenticulate; furnished with small teeth
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | denticulātus | denticulāta | denticulātum |
| genitive | denticulātī | denticulātae | denticulātī |
| dative | denticulātō | denticulātae | denticulātō |
| accusative | denticulātum | denticulātam | denticulātum |
| ablative | denticulātō | denticulātā | denticulātō |
| vocative | denticulāte | denticulāta | denticulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | denticulātī | denticulātae | denticulāta |
| genitive | denticulātōrum | denticulātārum | denticulātōrum |
| dative | denticulātīs | denticulātīs | denticulātīs |
| accusative | denticulātōs | denticulātās | denticulāta |
| ablative | denticulātīs | denticulātīs | denticulātīs |
| vocative | denticulātī | denticulātae | denticulāta |
dentĭcŭlātus, a, um, adj. denticulus,
I. furnished with small teeth, denticulated (post-Aug.):
falces, Col. 2, 20, 3: forfices, Plin. 9, 31, 51, § 97: conchae, id. 9, 33, 52, § 102: olus, id. 26, 15, 93, § 164.Origins
From denticulus (“small tooth”) + -ātus, from dēns (“tooth”).
Descendants
- Englishdenticulate
- Italiandenticolato
- Spanishdenticulado
In English words that came into English from denticulātus
- denticulatedenticulātus