noun · masculinethird declension
dēnōminātor
dēnōminātor m (genitive dēnōminātōris, feminine dēnōminātrīx)
Classical[deː.noː.mɪˈnaː.tɔr]Ecclesiastical[de.no.miˈnaː.tor]
Meaning
- one who names or designates
- Medieval Latindenominator (the number or expression written below the line in a fraction)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēnōminātor | dēnōminātōrēs dēnōminātrīcēs |
| genitive | dēnōminātōris dēnōminātrīcis | dēnōminātōrum dēnōminātrīcum |
| dative | dēnōminātōrī dēnōminātrīcī | dēnōminātōribus dēnōminātrīcibus |
| accusative | dēnōminātōrem dēnōminātrīcem | dēnōminātōrēs dēnōminātrīcēs |
| ablative | dēnōminātōre dēnōminātrīce | dēnōminātōribus dēnōminātrīcibus |
| vocative | dēnōminātor | dēnōminātōrēs dēnōminātrīcēs |
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēnōminātor
Latin dē- Proto-Indo-European *h₁nómn̥ Proto-Italic *nōmn̥ Latin nōmen Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin nōminō Latin dēnōminō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin dēnōminātor From dēnōminō + -tor.
Descendants
- Englishdenominator
- Frenchdénominateur
- Italiandenominatore
- Portuguesedenominador
- Spanishdenominador
In English words that came into English from dēnōminātor
- denominatordēnōminātor