LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dēmōnstrātiō

dēmōnstrātiō f (genitive dēmōnstrātiōnis)

Meaning

  1. indication, description, designation, identification
  2. demonstration, proof

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēmōnstrātiōdēmōnstrātiōnēs
genitivedēmōnstrātiōnisdēmōnstrātiōnum
dativedēmōnstrātiōnīdēmōnstrātiōnibus
accusativedēmōnstrātiōnemdēmōnstrātiōnēs
ablativedēmōnstrātiōnedēmōnstrātiōnibus
vocativedēmōnstrātiōdēmōnstrātiōnēs

dēmonstrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a showing or pointing out, as with the finger, an indication, description, designation.
I. In gen. (good prose): gestus universam rem et sententiam non demonstratione sed significatione declarans, Cic. de Or. 3, 59: conversam habere, Cic. Verr. 2, 4, 59: hujus generis demonstratio est, et doctrina ipsa vulgaris, id. de Or. 3, 55, 209: temporum horum, Plin. 4, 13, 27, § 93.—In plur., Cic. Fin. 4, 5, 13.—
II. In partic.
A. In rhetor.
1. The demonstrative or laudatory kind of oratory, i. q. demonstrativum genus, Cic. Inv. 1, 9, 12; Quint. 3, 4, 13; 11, 3, 115.—
2. A vivid delineation, picturesque presentation, Gr. διατύπωσις ἐνέργεια, Auct. Her. 4, 55, 68; cf. Quint. 9, 2, 40.—
B. In jurisprud., a clear and complete declaration of one's will, Dig. 35, tit. 1: de condicionibus et demonstrationibus, Gai. ib. 17; ib. 30, 1, 74.—
b. The bounding or limiting of a place, Dig. 8, 1, 13; 10, 1, 12.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēmōnstrātiō From dēmōnstrō + -tiō.

Descendants
  • Catalandemostració
  • Englishdemonstration
  • Frenchdémonstration
  • Romaniandemonstrațiefrom French démonstration
  • GermanDemonstration
  • Italiandimostrazione
  • Portuguesedemonstração
  • Spanishdemostración
  • Czechdemonstrace
  • Dalmatiandemostratiáun

Quick answers

What does dēmōnstrātiō mean in Latin?
dēmōnstrātiō, a noun, means “indication, description, designation, identification; demonstration, proof”.
What is the genitive of dēmōnstrātiō?
The genitive singular is dēmōnstrātiōnis. dēmōnstrātiō is feminine, third declension.