LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dēmōnstrābilis

dēmōnstrābilis (neuter dēmōnstrābile)
Classical[deː.mõːˈstraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[de.monˈstraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationdemonstrable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēmōnstrābilisdēmōnstrābilisdēmōnstrābile
genitivedēmōnstrābilisdēmōnstrābilisdēmōnstrābilis
dativedēmōnstrābilīdēmōnstrābilīdēmōnstrābilī
accusativedēmōnstrābilemdēmōnstrābilemdēmōnstrābile
ablativedēmōnstrābilīdēmōnstrābilīdēmōnstrābilī
vocativedēmōnstrābilisdēmōnstrābilisdēmōnstrābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēmōnstrābilēsdēmōnstrābilēsdēmōnstrābilia
genitivedēmōnstrābiliumdēmōnstrābiliumdēmōnstrābilium
dativedēmōnstrābilibusdēmōnstrābilibusdēmōnstrābilibus
accusativedēmōnstrābilīs
dēmōnstrābilēs
dēmōnstrābilīs
dēmōnstrābilēs
dēmōnstrābilia
ablativedēmōnstrābilibusdēmōnstrābilibusdēmōnstrābilibus
vocativedēmōnstrābilēsdēmōnstrābilēsdēmōnstrābilia

dēmonstrābĭlis, e, adj. demonstro,
I. demonstrable, App. Dogm. Plat. 3, p. 37.

Origins

From dēmōnstrō (stem dēmōnstrā-) + -bilis.

Quick answers

What does dēmōnstrābilis mean in Latin?
dēmōnstrābilis, a adjective, means “demonstrable”.
How do you pronounce dēmōnstrābilis?
In classical Latin, [deː.mõːˈstraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.monˈstraː.bi.lis].